Het Podium. Seizoen 2017.

                                                                                     3                               1                           2

 

 

Zaterdag 21 oktober 2017 om 11.00 u. Rerum Novarumplein.

Klaar voor de rit naar Lokeren om het team van Westerlo tegemoet te rijden. In het gezelschap van niet de eersten de besten stond ons team klaar om de sporters komende van Westerlo tegemoet te rijden. Bij ons aan de start stonden de tandemdames Griet Hoet en Anneleen Monsieur. Zij haalden brons op het wereldkamioenschap paracycling in de 3 km individuele achtervolging. meer info: klik hier.Karin Hupperts, architecte van het project "Wielercentrum Eddy Merkx". De man links op de foto is een sympathieke kerel met een zeer interessante hobby en we hopen dat hij lid zal worden van de club.

 

 Naar aanleiding van onze rit dd. 21 oktober 2017 verscheen volgend aritkel in de streekkrant "Deze Week".

 

Zaterdag 14 oktober 2017. "Een mooie afsluiter van het seizoen 2017".

De Ponthoeve.

Zaterdag 07 oktober 2017. Zaterdagrit. "Een trieste laatste puntenrit".

Een trieste sombere grauwe morgen met slechts drie deelnemers aan de start.  Ikzelf was er niet bij.  Het glaasje aangeboden door de nieuwe laureaat wordt uitgesteld naar de volgende zaterdag 14 oktober 2017.  Hopelijk na een ritje bij goed weer. We stoppen rond 11.30 u in "De Ponthoeve" Pont Zuid 26 te 9840 Zevergem om er te klinken op onze kersverse laureaat. Indien het weer het niet zou toelaten om een ritje te rijden spreken we in de Ponthoeve af omstreeks 11.30 u. Inderdaad het seizoen 2017 zit er al op en de punten zijn uitgedeeld. Voor de eindstand 2017: klik hier.

Zaterdag 30 september 2017. Zaterdagrit. Voor de laatste keer om 09.00 u.

Zoals hij beloofd had organiseerde Eddy een rit die startte op het Rerum Novarumplein en eindigde op het Mariakerkeplein in herberg Sint Cornelius in Mariakerke. Van op de gewone startplaats reden we langs De Lieve naar Oostwinkel om dan via het Drongengoed in Ursel terug te rijden naar Mariakerke. Een mooi parcours door een landschap dat toch anders is dan dit langs de Schelde. Spijtig genoeg hadden de weersvoorspellers zich nog eens gemist en werden de laatste kilometers in de regen gereden. We waren met 11 die van de mooie rit genoten hadden. Omdat het café bomvol zat dienden we buiten op het overdekte terras plaats te nemen. Door de regen en kilte was het er niet aangenaam toeven en de mannen die nog naar Zwijnaarde moesten vertrokken al vlug richting heimat. Het was een rit om zeker nog eens over te doen bij mooi weer.

Woensdag 27 september 2017. Dagrit "Zottegem - Zottegem".

20170927 163817-115 deelnemers voor deze rit en Chantalleke aan het stuur van de volgwagen. De rit werd voor de vierde keer georganiseerd door Peter. Uit het verleden weten we dat hij en Chantal er een perfecte en aangename rit van maken met een overvloedige bevoorrading van spijs en drank. Ook het goed weer was van de partij daardoor konden wij ’s middags onze steak met frietjes buiten op het terras opeten. Simon, ex-lid en zoon van Chantal, had zich door Peter laten overhalen om nog eens mee te rijden met de groep. Het was wel vijf jaar geleden dat Simon nog op een fiets gereden had. Hij wist echter niet dat Peter zijn versnellingsapparaat gesaboteerd had en daardoor diende hij op de grootste versnelling de heuvels omhoog te rijden. Het gevolg hiervan was dat Simon zijn spierpezen aan flarden gescheurd langs zijn benen hingen en hij in de namiddag moest plaats nemen in de bezemwagen. Na de rit reden we allen naar de stokerij Van Damme. De stermama van de rit was er dit jaar ook weer bij. Ze glunderde en zag dat het allemaal in orde was. Zoals reeds eerder gezegd. “We blijven allen vrienden”. Meer foto's: klik hier

Zaterdag 23 september 2017. Zaterdagrit. “Een Topper”.

We hadden het reeds eerder vermeld dat Eddy een toertje zou uittekenen. Wel, het was zover en het was er eentje om duimen en vingers van af te likken. De rit kort samengevat: naar Drongen dan verder naar Bellem om via Nevele, Deinze en Nazareth terug te keren naar Zwijnaarde. Een parcours met veel afwisseling (landelijke wegen, vlak landschap, de oevers van het Schipdonkkanaal en Leie met zijn mooie villa’s). We waren met twaalf die van deze mooie rit hebben mogen genieten. Het mooie weer maakte het allemaal nog aangenamer. Er werd vlot gereden met een gemiddelde snelheid van meer dan 26.5 km/u.

Marc was er ook weer bij en zijn moppen zijn nog altijd even verschrikkelijk als vroeger :-) maar toch kan hij met zijn opmerkingen de nagel op de kop slaan. Dat maakt van hem een "specialleke". Hopelijk zien we hem nog regelmatig terug. Willy vestigde nog een nieuw record door tergelijkertijd zowel vooraan als achteraan lek te rijden. Onze kopman werd bij een samaritaans gebaar bijna de grond ingeklopt door een teleurgestelde wanhopige vermoeide deelnemer maar "we blijven allen dikke vrienden".

Volgende week rijdt Eddy opnieuw een door hem uitgetekend ritje richting Ursel met start op het Rerum Novarumplein en aankomst bij “Den Boer” in Mariakerke. Het zal weer een pareltje worden, dus zeker meerijden. Maar eerst naar Zottegem voor Peter zijn rit in de Vlaamse Ardennen.

Ons mysterieus persoon X reed die verschrikkelijke zaterdag (09 september) 165 km in de gietende regen om de week nadien maar liefst een rit van 200 km te rijden van Gent naar Luik. RESPECT.

 

Zaterdag 16 september 2017. Zaterdagrit. "De D'haenetour".

Als we op het weersvooruitzicht van onze I phone zouden afgegaan zijn dan hadden we niet moeten vertrekken. Reeds van 9 uur werd er 70% kans op regen aangegeven. In realiteit scheen er een bescheiden waterzonnetje en was het droog en zo zou het heel de morgen blijven.

Met zeven die zich niet hadden laten vangen door al die digitale wijsheid reden we met Peter een vlotte rit van een kleine 70 km. Deze keer geen smalle kronkelende landwegen maar wel verbindingswegen tussen Zingem-Ename-Oudenaarde-Kruishoutem-Deinze-Eke en vandaar langs de Schelde terug naar Zwijnaarde. Frank wou ter hoogte van de Meersbloem nog eens spurten maar zoals gewoonlijk werd hij geklopt, wat voordien eveneens was gebeurd bij het oprijden van een brug.:-)

In verband met de gereden rit liet Peter ons het volgende weten.

Hier enige uitleg i.v.m. de rit die we vandaag gereden hebben. Het is niet ZOMAAR een rit.

De rit die we vandaag gereden hebben is een heel gekende rit bij DE WIELRENNERS. De rit heeft als benaming “DE D'HAENE TOUR”. De D'haene tour is een rit die het WINTER TRAININGSPARCOURS was en nog steeds is van vele wielrenners uit onze streek.

De stichter van die rit is JULIEN D'HAENE, zelf PROFWIELRENNER geweest in de jaren vijftig, bij de BEKENDE EN BERUCHTE “GROENE LEEUW” ploeg. Julien is nu de uitbater van de fietswinkel D'Haene sport GAVERSESTEENWEG te MERELBEKE.

Wielrenners die steeds van de partij waren, waren: ANDRE DIERICKX ,WALTER GODEFROOT, VICTOR WARTEL (zevenvoudig WERELDKAMPIOEN WAOD renners), JEAN PIERRE HENDRIKX (ex-ploegleider Lotto Soudal, nu ploegleider Team Sky), PETER DE CLERCQ. SAMMY MOREELS, MARIO DE CLERC (ex WERELDKAMPIOEN VELDRIJDEN), ERIC VAN DE WIELE en ook onze eigen Erik De Bruycker, Erik Comeyne, Wilfried Mathijs enz. Die mannen hadden een parcours uitgetekend dat TIJDENS DE WINTER STEEDS SNEEUW EN IJS VRIJ was, in die tijd waren er nog geen buitenlandse stages tijdens de winter en het jaagpad van de Schelde werd NOOIT SNEEUW EN IJS vrij gemaakt. Er werd steeds gestart aan de fietshandel D'Haene sport op de Gaversesteenweg te Merelbeke.

De PATRON van de groep was Julien D'haene en hij hanteerde een heel APART SYSTEEM om de rit niet te laten ontsporen IN EEN KOERS. Hij had steeds RODE KAARTEN op zak en als de één of de andere (het mocht nog een bekende wielrenner zijn of een gewone wielertoerist) OVER DE SCHREEF ging i.v.m. de snelheid dan ging het er als volgt aan toe. De Julien schoot zich naar voor en herhaalde steeds zijn SLAGZIN " VRIENDSCHAP" hier geef ik je een rode kaart en dat betekent dat ik je volgende week hier niet mag zien. EN OF HIJ GEZAG HAD. Niemand waagde het om toch te komen meerijden als hij EEN RODE KAART had gekregen.

De rit bestaat ondertussen meer dan 40 jaar en wordt tijdens de winterperiode nog steeds gebruikt als trainingsparcours. Patrick de Meyer en Eddy Delporte hebben voorbije winter samen met mij enkele keren de sfeer mogen opsnuiven van de trainingsrit. Het Motto is nog steeds “KETTING STRAK maar GEEN KOERS”. DE RODE KAARTEN zijn verdwenen.

Groetjes van Peter.

Donderdag 14 september 2017. Dagrit "Vlaamse Ardennenroute". 

Vermoedelijk door de voorspelde regen, buien, mogelijk onweer en hevige wind slechts 22 deelnermers. We zagen het niet zitten om nogmaals in ellendige weersomstandigheden te moeten rond rijden. Forfait gegeven. Sorry Robert.

Dindsdag 12 september 2017. Dagrit Ursel. “Marcella was er bij”.

Regen, buien, een klapband, de enige bevoorradingspost gemist en een parcours dat ons steeds opnieuw het slechte weer instuurde. Vooral grote wegen gelukkig hier en daar afgewisseld door mooie landwegen in bos en veld. Zo kan je de rit samenvatten.

De klapband was net hersteld toen er een fotografe van de organisatie stopte om een kiekje van onze groep te nemen. We schrokken toen ze vroeg: “Kan madam iets meer naar voor komen?”. We keken naar elkaar maar er was geen madam tussen ons. Toen ze teken deed naar Marcel om dichterbij te komen begrepen we dat het niet Marcel maar Marcella was die met ons meereed.

 

 Marcella, waar ben jij?  Meer foto's van Ursel? klik hier

Zaterdag 09 september 2017. Zaterdagrit "Geen doetjes".

isY37WBCVUDe weersvoorspelling voor zaterdag was ronduit slecht. Enkele leden hadden reeds laten weten dat ze forfait zouden geven. Toch bleven we hopen dat het op zaterdagvoormiddag min of meer droog zou blijven. Meerdere malen de buienradar gecontroleerd en aanvankelijk enkel regen tot 09 u. en daarna een droge periode tot 13 u. De steeds terugkerende vraag. Rijden of niet? Toch maar besloten om niet te starten. Achteraf zou blijken dat de buienradar volledig verkeerd was want pas na de middag nam het aantal buien af.

Om 09 u. met de auto naar het Rerum Novarumplein om te zien of er starters waren. Ondertussen was het voor de zoveelste keer die morgen beginnen regenen. GROOT WAS MIJN VERBAZING toen ik " X " (we gaan nog niet verklappen wie het was) zag die stond te wachten op andere deelnemers. Zoals verwacht kwam er niemand opdagen en is X alleen naar De Pinte vertrokken om er "De Gentse Gordel" te rijden. Hoe X het gesteld heeft horen we later en laat ons hopen dat de twee regenvestjes X droog hebben gehouden.

Erik die geen forfait gaf en op vrijdag had laten weten dat hij vermoedelijk wel de rit zou rijden kwam totaal verkleumd en met een bijna door de koude afgestorven pink bij mij thuis aanbellen om zijn deelname aan "De Gentse Gordel" te bevestigen. Hij had ingepikt op het parcours het dichtst bij zijn woning na tevergeefs gewacht te hebben op droog weer. Hij had niet de volledige rit gereden maar dit kunnen we best begrijpen. Hopelijk wordt het weer toch iets beter want de komende week staan er twee ritten op het programma.

X moet dringend trainen want op 16 september rijdt X een rit van 200 km van Gent naar Luik. Wil je er mee over weten klik hier

Zaterdag. 02 september 2017. Zaterdagrit. “ Op ontdekking met …”.

Met 11 sportievelingen en Marcel gingen we met de fiets op ontdekking in de omgeving van Evergem, Kluizen en Oosteeklo. Voor velen van ons was het werkelijk een ontdekking om in deze contreien rond te rijden. Een initiatief na “een vloek en een snak” dat hopelijk nog gevolg krijgt. De stopplaats lag deze keer niet in Zwijnaarde maar wel in Mariakerke bij “ Den Boer”. Niemand had er problemen mee dus voor de toekomst herhaalbaar. Een aangename verrassing was dat Marc er na een lange afwezigheid er nogmaals bij was. Hopelijk zien we hem in de toekomst nog regelmatig terug.

Zaterdag 26 augustus 2017. Zaterdagrit “Bedankt Fernand”.

 

Pas vrijdagavond laat liep er een berichtje binnen van onze vriend Fernand met de melding dat hij zaterdag een rit naar Merendree , gedownload van op de site, zou rijden. Fernand staat altijd klaar om het nodige te doen voor de goede werking van de club. Bedankt daarvoor. Het goede parcours volgen was niet altijd even gemakkelijk te volgen op de GPS maar hij heeft het toch maar gedaan. Het was lang geleden dat we met 10 man en twee dames aan de start stonden. We reden langs Sint-Martens-Latem naar Nevele en zo verder naar Zomergem om dan via Merendree huiswaarts te rijden. Dat het rittenaanbod dringend dient nagekeken en aangepast te worden bleek uit het feit dat we volgens het uitgetekende parcours een spoorweg over moesten maar de spoorwegovergang bleek er reeds lang verdwenen. Op het einde van de rit toch meer dan 70 km op de teller. In Zwijnaarde kwamen Ortaire en Georgette en Jean er ook bij. Zij hadden hun eigen trainingsritje gereden. Jean beloofde plechtig om zeker aanwezig te zijn op de laatst rit van dit seizoen en er zeker bij te zijn vanaf de eerste rit van volgend seizoen. We kijken er reeds naar uit.

Positief nieuws was er van Eddy die beloofde een ritje uit te tekenen voor een zaterdag.

Zaterdag 19 augustus 2017. Zaterdagrit “Een snak en een beet”.

Nog eens met tien aan de start. Zoals iedere week dook de vraag op “waarheen”. Een voorstel om de “Schelderode-klasse” te rijden werd aanvaard. Toch lukte het me weer niet om afgaand op de GPS een foutloos parcours te rijden. Was het de instelling van de GPS of is het mijn enige oog dat het laat afweten? Het was best frustrerend en dit heeft Willy mogen ondervinden toen hij goed bedoeld een opmerking maakte over het al dan niet links of rechts afslaan. Hij kreeg een snak en een beet als antwoord. Sorry Willy. Het positieve gevolg hiervan was dat sommige van de meerijden fietsvrienden zich engageerden om de volgende weken zelf een rit te rijden. We zijn benieuwd.

Woensdag 16 augustus 2017. Dagrit “Watermolenroute”.

Zeven leden en ons stoer ex-lid Patrick als gastrijder aan de start. Een ritje dat reeds op het programma stond van in de tijd dat er nog geen GPS voor op de fiets was. Waarschijnlijk ging het toen beter dan nu want het aflezen van de GPS ging niet zo vlot met als gevolg meerder keren bijna misreden. Gelukkig volgde Patrick ook op de GPS en kon hij bijsturen. Daar bovenop nog een omleiding van meerdere kilometers in Roborst waar ze de mensen nog wel enkele maanden meer zullen terroriseren met hun wegenwerken. Voor mij een offday. Gelukkig hadden de andere deelnemers toch van hun rit genoten en dat is het belangrijkste.

Zaterdag 12 augustus 2017.   Zaterdagrit. “Lichte regen”.

Lichte regen van het begin tot het einde van deze rit. Toch met drie een vijftigtal kilometers gereden. Somber en nat. Wat een mooie zomer.

Zaterdag 05 augustus 2017. Zaterdagrit. Na een jaar terug op “De Blote”.

Net als vorig jaar reed Peter zijn Panoramaritje. Het parcours is glooiend met her en der een mooi vergezicht. Na de beklimming van de Volkegem werd halt gehouden voor de foto op “De Blote”. Dit jaar maar acht deelnemers, drie minder dan vorig jaar. Wel enkele andere gezichten. Terug aan de Schelde werd de snelheid opgedreven met een poging tot eindspurt in de laatste 500 meter. De man van Drongen was weer de snelste. Door de regen hebben we iets langer moeten blijven zitten op het overdekt terras, zo is het ons gelukt om toch droog (al boven of al onder ???) naar huis te rijden.

Als je de fotograaf op de foto wil zien ga dan met de cursor over de foto.

 

Woensdag 2 augustus 2017. Dagrit "Sint Amands".

Zes van de zeven habitués aan de start. Eentje was weer in verlof. De dagrit is een klassieker in het aanbod. Wat opviel in vergelijking met vorige jaren was dat de snelheid waaraan gereden werd opmerkelijk hoger lag. Misschien dat het ideale fietsweer, weinig wind en niet te warm, er iets mee te maken had. We hadden geluk met de overzet met als gevolg dat we iets te vroeg onze middagstopplaats “De Cuythegemhoeve”, die pas om 12 u opent, bereikten. Om 12.30 u hadden wij reeds ons middagmaal gegeten. Omdat we ons een beetje in vakantiemodus voelden hebben we toch nog wat nagenoten met een drankje op het terras. Op de terugweg reden net als bij het oprijden aan een aangename snelheid van om en rond de 28 km/u. Toen Frank, die heel de rit op kop had gereden, het iets moeilijker kreeg nam onze Electric Glide de kop om ons uit de wind te zetten. Zo reden we naar Uitbergen om in de herberg op het kerkplein (voor de kenners “de lange benen”) nog iets te drinken. We hadden besloten niet te stoppen na de rit omdat het ondertussen was beginnen regenen. Na ons vertrek uit Uitbergen is het heel de weg naar huis blijven regenen. We waren spijtig genoeg met niet veel maar toch had ik weer het fantastisch gevoel “De sfeer is goed lijk de konijn op de plein”. Laat het zo blijven.

Zaterdag 29 juli 2017. Zaterdagrit. “Een rondje Peter”.

De zeven habitués stonden aan de start maar was er eveneens een trio bij van wie het lang geleden was dat we ze nog gezien hadden. Dus met tien gestart voor een ritje van Peter, die één van het trio was. We reden langs Balegem richting Zottegem en omstreken. Een parcours dat reeds in het verleden werd gereden maar dat toch als nieuw overkwam gezien het reeds lang geleden was dat we dit toerke nog gereden hadden. Eenmaal terug langs de Schelde werd de snelheid in de slotkilometers opgevoerd. Toen de Meersbloem opdaagde had Inge net de kop overgenomen aan een 43 km/u toen Frank plots nog demarreerde dit niettegenstaande de finish van onze ritten naar het eindpunt aan de Schelde verplaatst werd. Frank die hiervan niet op de hoogte was dacht dat hij de grote winnaar was toen hij de vroegere eindstreep overschreed. ’t Is genen slechten dus we gunden hem voor ene keer deze overwinning. Ondertussen ging de echte strijd nog verder. Onze snelle man uit Drongen was weer te sterk en hij reed de achtervolgers los op ongeveer een km voor de meet. Na de rit gezellig nakeuvelen op het terras in Zwijnaarde. Jean , die een eigen trainingsritje had gereden met als doel later terug met de groep mee te rijden, kwam een goedendag zeggen. Een aangename verrassing was het toen Walter ook onverwachts langs kwam. Fietsen zit er voor hem niet meer in maar we hopen dat hij nog lang lid van onze club zal blijven. Toen we huiswaarts reden en nogmaals controleerden of er niets op het terras was blijven liggen merkte ik op dat er enkel nog wat strootjes op tafel lagen. Maar die zullen we dan volgende week wel terug meenemen.:-)

Zaterdag 22 juli 2017. Zaterdagrit. “Regen of niet”.

Volgens de weersvoorspellingen zou het zeker regenen op zaterdag. Gelukkig was het nog droog om 09.00 u. Hetzelfde zevental van de vorige ritten stond weer paraat aan de start. Gezien het onzekere weer werd er geen geregistreerde rit gereden. Op den bots en ook een beetje rekening houdend met de dreigende donkere wolken reden we toch een rit van ongeveer 53 km. Wel iets minder kilometers dan anders maar in geval van regen zouden we toch niet zover van huis zijn. Op enkele druppels na bleef het gelukkig droog. Op terugweg langs de Schelde kwamen we nog ‘onze tweeling’ tegen die richting Zwijnaarde fietste. Georgette had ons in haar spiegel opgemerkt waardoor ze niet verschoten waren van het gebel en geroep van onze voorbij rijdende groep. Net als Jean die terug aan het trainen is kwamen we hen tegen op onze stopplaats in Zwijnaarde. Vergeet zeker niet “fietsen houdt je jong”.

Woensdag 19 juli 2017. Dagrit “Wingene”.

Een rit ineen geknutseld door onze twee electric glides. Niettegenstaande Fernand last had van een pijnlijk gezwollen knie en Marcel zijn zoon alleen moest laten bij een karwei aan zijn eigen huis, waren zij toch beiden van de partij. Zij loodsten ons langs kleine landwegen naar de grensstreek met de provincie West Vlaanderen. ’s Middags werd er gestopt op het Kerkplein van Egem in café “Het Voske”. We werden er zeer vriendelijk bediend door de Filipijnse uitbaatster. Onzen “28” voelde zich meteen weer op vakantie. Door de vriendelijke bediening, de lekkere croque en de lage prijzen is het zeker een aanrader voor iedereen die daar ooit passeert. Na de middag diende er nog 58 km gereden te worden om terug aan de startplaats in Zomergem te komen. Terug door een mooi landschap met kronkelende kleine wegen. Het was een echt aangenaam ritje. Weerom spijtig dat we slechts met zeven waren. Maar ja ’t is nog altijd vakantie voor sommigen.

Zaterdag 15 juli 2017. Zaterdagrit “Het mooiste ritje”.

Vorige week zaterdag reden we een klassieker. Deze zaterdag werd het de mooiste rit uit het assortiment. Hij staat in de rittenlijst onder de naam “Schelderode Klasse” omdat het werkelijk een zeer mooie rit is. Spijtig genoeg maar zeven leden die van het mooie parcours hebben kunnen genieten. Het ene mooie landschap volgde op het andere afgewisseld met mooie panorama’s. Het zonnetje was ook van de partij dus een mooiere zaterdagmorgen hadden we ons niet kunnen wensen.

Zaterdag 08 juli 2017. Zaterdagrit. Letterlijk en figuurlijk “een klassieker”.

Daarmee bedoelen we niet Frank die de rit voorreed. Wel zijn gevolgde parcours dat beter gekend is als “het ritje van Walter”. Met ons zessen volgden we Frank tot aan de kasseien in Mater. Hij wou net als vroeger over de kasseien rijden maar wij vertikten het en reden langs een geasfalteerd parallel lopend baantje naast de kasseien. Op de terugweg werd door Frank net zoals vroeger gekozen om langs de grote baan terug naar de Schelde te rijden en niet langs de mooie binnenwegen. Niettegenstaande dit is en blijft het een mooi ritje om zeker nog opnieuw te rijden. Ortaire en Georgette kwamen er achteraf ook nog bij op het terras in Zwijnaarde. We kwamen er nog een oude kennis tegen namelijk “onzen snellen Eddy”, die zich een superman voelt nu hij gebruik maakt van zijn Herbalife produkten waarvan hij onafhankelijk distributeur is.

Woensdag 05 juli 2017. Dagrit “Ieper”.

De zon was zeker op de afspraak aan de Leopold III laan of Hoornwerk te Ieper. Het was bang afwachten met hoeveel we zouden vertrekken want buiten Roland en Erik had we geen enkel gedacht wie er van onze leden nog zou meerijden. Toen het tijd was om te vertrekken om 09.30 u waren we toch met negen. Hierbij weerom een lid van een bevriende club die dankzij Patrick de sfeer bij ons eens kwam opsnuiven.

Op Hill 62 hielden we even halte. Vele Canadezen hebben er hun leven gelaten in de strijd. Toch even stil gestaan bij al die ellende die veroorzaakt werd en nosg steeds wordt door oorlog. Via Mesen naar de abdij Sint Sixtus. Spijtig genoeg zodanig op de GPS gekeken om de route te volgen dat ik niet gezien had dat ik door Mesen gereden was en dat ik tevens de Pool for Peace, een krater ten gevolge van de explosie dd. 07/06/1917, gemist had die nochtans dicht langs de weg lag. In contactcentrum “In de Vrede” een lekker blond of donker Westvleteren biertje gedronken bij een lekker gerechtje al dan niet met Paterskaas klaargemaakt. Het was genieten van het vakantiegevoel. Na de middag nog een 35 tal km terug naar Ieper langs vlakke wegen want in de voormiddag was het toch iets anders geweest en zaten er toch enkele lekkere hellingetjes bij. Het jaagpad langs de Ieperlee viel tegen. Veel voren en oneffenheden in het wegdek maakten het niet aangenaam rijden. Dit werd ruimschoots goed gemaakt op de Markt te Ieper op het terras van “Le Mirroir” met een lekker drankje of ijsje waar eentje het toch niet kon laten om strootjes te leggen. Conclusie: weerom een mooie dag gehad.

ERM op Hill 62.

 In ontmoetingscentrum "IN DE VREDE" met een lekkere WESTVLETEREN. EEN HEMEL OP AARDE.

Zaterdag 24 juni 2017 zaterdagrit. “David op bezoek”.

Het weer viel nog best mee. Aan de start een vreemde eend in de bijt. Een fietsfanaat van een bevriende fietsclub had zich aangemeld om de rit mee te rijden. Uit de eerste kennismaking bleek het om een sympathieke toch niet zo jonge wielerfanaat te gaan. Onze rit startte langzaam maar eindigde toch in een opgedreven tempo langs de Schelde. Onze nieuwe vriend die de rit aanvankelijk sympathiek en gezellig vond begon te twijfelen toen iedereen voor zichzelf ging langs de Schelde. Meerder malen riep hij dat niet iedereen mee was. Het enige antwoord dat hij kreeg was een zwaai met de arm van de leider. Achteraf toen hij hoorde dat er op het laatste stuk van de rit aan vrije snelheid gereden werd vielen al de stukjes van de puzzel op zijn plaats. Op onze stopplaats in Zwijnaarde was hij nog altijd enthousiast over zijn rit en beloofde hij zelfs enkele ritten te organiseren en dit niettegenstaande onze eigen James die totaal onverwacht tussen twee opdrachten op het terras in Zwijnaarde was komen opdagen .

Woensdag 21 juni 2017. Dagrit Walcheren. "Een dagje vakantie".

  

Ik ben eens in de archieven van de club gedoken en heb ontdekt dat de rit naar Walcheren voor het eerst op het programma van de recreatieven stond op 24 juni 1999. Het volgend verslag van de rit werd geschreven door Sylvain Saelens.

Donderdag 24 juni: Het eiland Walcheren 96 km.

Het lijkt misschien op een cliché maar opnieuw zeer zonnig weer. Wij reden met de auto richting Breskens voor de overzet naar Walcheren. Tijdens de rit werd het iets koeler en Herman had een speciale remedie van uit de oorlog. Hij bestelde 1 glas oude jenever en streek er zijn benen mee in. Dit moest Daniël ook gedaan hebben met zijn borst. Hij had een grote verkoudheid opgedaan op de boot.Bij het bezoek op het strand had Daisy haar schoentjes verloren, misschien zat Herman daar voor iets tussen maar met vereende krachten werden deze terug gevonden.

Deelnemers:

Edie, Ortaire, Georgette, André, Frank, Daniël, Noël, Daisy, Sylvain en Herman.

Bijna 18 jaar later rijden we de rit nog altijd. Enkele van de deelnemers van toen hebben ons spijtig genoeg reeds verlaten. Ortaire en Georgette en Noël zijn nog steeds fervente fietsers. Frank was weer eens op reis en was er dus niet bij. Wie er wel bij was, was Eric nog steeds actief in de club en dat Erik niet de eerste de beste is en het daarom zo tof is dat hij nu nog meerijdt kan je zien als je hierop klikt. Palmares Eric

We hadden een fantastisch weertje. Dat we met de eerste boot niet samen konden vertrekken drukte geen stempel op het plezier. Na een half uurtje zagen wij elkander terug in de onderbuik van de boot (zie foto). Omdat Eddy natuurpark Westschouwen wou doorrijden reden we via de kortste weg via Veere naar het natuurgebied. In het natuurdomein reden we langs perfect onderhouden fietswegen door een prachtig landschap. Daarna terug naar Vrouwenpolder voor een heerlijk middagmaal in vakantiesfeer. Daarna terug naar de boot in Vlissingen langs een uitgestippeld parcours van fietspaden aan de voet van de duinen .Een mooie afsluiter van de rit is de parade op de boulevard van Vlissingen. Dit laatste deeltje van de rit doe echt denken aan de “Promenade m’as tu vu” op de dijk van Knokke. Naar ons werd er niet omgekeken maar wel naar de vele cabrio’s rondom ons.

Besluit: Iedereen had genoten van een mooie vakantiedag. Ook onze kampioen die de laatste tijd regelmatig deelneemt aan de georganiseerde ritten. 

 

Zaterdag 17 juni 2017. Zaterdagrit. “Kraenepoel”.

Toch al enen terug uit vakantie maar ja, er was nen anderen vertrokken op vakantie. We waren met zes en reden een ritje naar de Kraenepoel. Op weg naar de startplaats hadden Fernand en Marcel de nodige pech. Na uitgeweken te hebben voor een tractor met sproeiaanhangwagen stonden zij aan de rand van het veld waar de boer moest zijn met zijn tractor. Nu had de boer iets te vroeg al dan niet vrijwillig de waterkraan volle bak opengedraaid met als gevolg dat onze twee een gratis douche kregen aangeboden en ze kletsnat waren. Gelukkig was het prachtig weer en droogden ze in de wind. We reden de rit aan een strak tempo. Naar het einde van de rit toe waren we weer eens vergeten dat niet iedereen nog veertig jaar is en dus werd iets vertraagd maar niet veel. Onze tandem was ook op de baan want we kwamen hen tegen in Zwijnaarde. Weerom een mooie zaterdagmorgen die voorbij was.

Woensdag 14 juni 2017. Dagrit “Kattenbergroute”.

Vertrek om 09 u. vanuit de Leopoldskazerne. Erik die graag iets vroeger thuis is vertrok net toen wij toekwamen. Hij zou de 110 km rijden. Wij, met ons vijven besloten het vernieuwde parcours van de 85 km te rijden. Het werd een mooie rit met glooiende hellingen, mooie vergezichten en pittoreske dorpjes aan de poort van de Vlaamse Ardennen. Voor Phil die pas terug was van een hoogtestage in de Alpen was het allemaal maar een fluitje van een cent. Alleen het stoppen en afstappen bleek hij nog steeds niet volledig onder de knie te hebben. Gevolg: een bezoek aan de infirmeriewagen om een geschaafde bloedende knie te verzorgen. Andere koek was het voor onze Frank die we al sakkerende en vloekend over de hellingen hoorde rijden. De schuld lag volgens hem bij een slecht functionerend versnellingsapparaat en een verouderde fiets. We zijn er van overtuigd dat hij gelijk heeft :-) Eenmaal terug in de kazerne vernamen we dat er toch een duizendtal deelnemers waren. Een mooie organisatie en een mooi parcours. Volgend jaar zal hij terug op het programma staan.

Zaterdag 10 juni 2017. Zaterdagrit. “Vijf min vier is geen verfrissing na rit”.

Veel van onze leden waren op verlof en andere namen deel aan ritten in het buitenland en in de Ardennen. Toch nog vijf man aan de start. Erik en Peter waren er ook weer eens bij. Het toerke van Walter werd nog eens gereden inclusief de kasseien. Terug in Zwijnaarde waren we nog met twee. Voor één van het duo was het te laat om nog eens te stoppen op het Dorpsplein. Dus werd de debriefing afgelast en ben ik ook maar naar huis gereden.

Van 3 juni 2017 tot 9 juni 2017. Fietsvakantie in de Franse Alpen. Phil, Wim, Inge en vrienden.

We kunnen terugblikken op een prachtige maar toch wel zware en vermoeiende fietsvakantie naar de Alpen. Het was vooral een enorme ervaring om dit te mogen beleven. Prachtige plaatjes, indrukwekkende omgeving en ja, een hecht team dat elkaar steunde in ‘moeilijke tijden’.

In totaal zaten we meer dan 32 uren op de fiets, reden we over de 600 km, maar klommen we niet minder dan 13500 meter… een hele prestatie, waarbij sommigen onder ons over de 13000kcal verbruikten.  Daar kan je al een Duveltje voor drinken…Jde kilootjes zijn er af…

Op zaterdag reden we een opwarmingsritje na aankomst naar de top van de col d'Ornon.

IMG 5833

Op zondag reden we de Croix de Fer op via de col Glandon.

IMG 5781IMG 5782

Op maandag.. een dagje kalm aan... even naar de top van Alpes Huez.

Op dinsdag, wegens slecht weer pas kunnen vertrekken om 1600u. Beklommen vlug even het ski-oord Les2Alpes ... 

Onze koninginnenrit reden we op woensdag. Op een afstand van 168km reden we nIet minder dan 4300 hoogtemeters. Sommigen van ons zaten 12u op de fiets... met beklimmingen van de lautaret, de Galibier, de telegraphe, en nogmaals naar de top van de col de Croix de Fer, nu langs de zuidkant.

IMG 5879IMG 5875

Laatste Alpendag, beklimming van de col d'Izoard vanuit Briancon. Voldaan en tevree... op naar onze Ardennen. Terug kijkend op een mooie fietsvakantie...wat een team.

  

Woensdag 7 juni 2017. Dagrit “ Cadzand”. STORM.

Ze waren met zes die de storm getrotseerd hadden. Wij, die reeds aan zee waren, zagen ze moe maar toch gelukkig, dat ze zonder erge ongelukken in Cadzand geraakt waren, toekomen. Fernand en Marcel en Ruth en Frank waren vertrokken van uit Waarschoot. Afgewaaide takken, omgewaaide bomen hielden het viertal niet tegen om hun doel “Cadzand” te bereiken. Onze tandem was langs een andere weg naar Cadzand afgewaaid en zij hadden geen gas moeten geven maar wel elektriek. Na een gezellig en smakelijk middagmaal diende de terugweg aangevat. De storm raasde nog steeds over het land. Daar het niet overal meewind was diende Marcel een batterijwissel te doen. Gelukkig zijn ze allen veilig thuis geraakt. Het was een winderig avontuur.

Zondag 4 juni 2017. Opendeurdag Kruiskenshoeve. "Een mooie dag op de boerderij".

Robert had eerder geschreven dat hij eieren zou sparen voor de heilige Clara. Blijkbaar heeft hij dat ook gedaan en is hij ze haar wel degelijk gaan brengen want in eerste instantie werd er minder goed weer voorspeld maar de dag zelf was het een mooie zonnige zomerse dag. Het werd een heerlijk dagje op de boerderij met een zeer lekkere barbeque als hoogtepunt. Onze ereleden en veel van onze nog actieve leden en hun eega waren van de partij. Robert straalde. Een dikke proficiat voor deze mooie organisatie. Bedankt voor je prachtig initiatief en de mooie dag die je velen van ons bezorgd hebt.

Zaterdag 3 juni 2017. Zaterdagrit. “Ons fris blaadje”

Het weer viel beter mee dan voorspeld. Vier al niet meer zo jonge mannen aan de start en één fris blaadje. Haar eega had haar achter gelaten. Hij was de Franse bergen aan het beklimmen met de fiets samen met enkele clubleden. Wij reden een vlak ritje want hellingen hadden we genoeg gehad in de loop van de week. We hebben een vlot ritje gereden aan een aangename snelheid. Achteraf gestopt in de Ponthoeve in Zevergem. Heerlijke warme chocolademelk en lekkere biertjes. Vriendelijke bediening. We gaan er zeker terug.

Vrijdag 02 juni 2017. Dagrit. “Zwaantjesroute”.

Een organisatie van de federale wegpolitie. Dat het bij de federale geen watjes zijn wisten we al maar afgaand op hun uitgetekend parcours blijken het sterke beren te zijn. We waren met acht die de rit reden. Vijf reden de 100 km en drie de 70 km. Voor de rit van 100 km was een extra lus van 30 km toegevoegd aan de rit van 70 km. Een lus wel met de steilste en langste beklimmingen. Niet te verwonderen dat ze er alle vijf moe uitzagen toen ze de rit achter de rug hadden. Op de 70 waren er al enkele hellingen waar je je tanden kon op stuk bijten. Eentje van ons heeft wel degelijk naar de tandarts moeten gaan. Hij had niet alleen zijn tanden stuk gebeten maar zijn tandvlees was ook versleten, want hij had op zijn tandvlees gereden. James was ook aan de start en reed de rit incognito want hij was als eerste terug binnen maar we zijn hem nergens tegengekomen. Toch was iedereen laaiend enthousiast over het prachtige parcours. Wel lastig maar toch een aanrader.

Het landschap achter Frank zal niet meer hetzelfde zijn. Niet omdat hij er gestaan heeft maar wel omdat de koeltoren en de schouwen de dag nadien gesloopt werden.

Zaterdag 29 mei 2017. Zaterdagrit. Twee groepen.

Warm zomerweer. Een trieste dag voor Huguette en Marcel. Huguette moest afscheid nemen van haar vader. De uitvaart ging door in Lochristi om 12.30 u. Toch nog tijd voor een klein ritje voor degenen die de uitvaart wilden bijwonen. James had vrijaf gekregen van zijn zoontje en reed met de groep mee die gekozen hadden voor het kort ritje. Roger Moore alias James Bond is overleden maar onze James is nog springlevend :-)

Woensdag 24 mei 2017. Dagrit “De Muur”.

 De Muurbeklimmers.

De laatste keer dat deze dagrit met de club gereden werd was op 04 juni 2009. Fernand, Luc Janss…,Manolito, Marc C…, Piet, Philippe, Ruth, Willy B… en Willy Den… namen toen deel aan de rit. Een ritverslag heb ik spijtig genoeg niet kunnen vinden. Aangezien ik de rit georganiseerd had zal ik het dus wel geweest zijn die nagelaten had om een verslagje te schrijven. Dus zal ik dit nu een kleine acht jaar later wel doen.

De weersvoorspellingen waren positief dus de rit zou zeker gereden worden. We waren met zeven aan de start. Willy, pas terug uit exotische (niet erotische) oorden zag het nog niet zitten om de eerder lastige rit mee te rijden. In Semmerzake verliet hij ons en reed hij verder langs De Schelde. De resterende zes zetten hun weg verder. Aan het begin van het Mijnwerkerspad werd er gestopt voor een banaan en een plas. Een plas die onderbroken werd door een boze dame die vanuit het raam op de eerste verdieping van haar woning de plassers toeriep dat ze niet op haar afsluiting mochten plassen. Wat uiteraard niet werd gedaan door onze wel opgevoede waterlozers. De vrouw eindigde met de woorden:”Nog goed dat de vrouwen dat niet doen”. Voila dat wisten we ook weer. We zetten onze tocht verder langs rustige en toch niet te heuvelende wegen. In Geraardsbergen na een kort ritje langs de Dender scheidden onze wegen zich. Jo, Patrick, Eddy en de oude berggeit Erik reden via de Vesten ”De Muur” op. Terwijl Frank en Piet kozen voor de langere helling via de Ring rond Geraardsbergen, die toch nog redelijk lastig is. Eenmaal iedereen boven was het tijd voor een fotootje. Frank had geen zin meer om te voet tot aan de kapel te gaan boven op de berg.

Daarom is hij niet te zien op de foto’s. Daarna was het tijd voor de lunch.

Het was aangenaam op het terras van ’t Hemelrijck. Een minpuntje was dat we pas twee uur later terug hebben kunnen vertrekken. Het ging er niet zo vlug. Voor we wegreden van Geraardsbergen hebben we nog even de bidons bijgevuld bij Wim. De terugweg was lastiger dan de rit in de voormiddag. Vals plat, enkele lange hellingen en een paar kortere beklimmingen volgden elkaar op. Gevolg was een dipje bij één van ons. Zijn deelname voor volgend jaar werd door hem in vraag gesteld. Gelukkig ging zijn appelflauwte vlug over en reed hij de volgende helling weer als eerste op. Hij had zich echter misrekend want de helling was langer dan verwacht en hij werd al vlug voorbij gereden door de vier Muurbeklimmers , die geen last hadden met het parcours. Achteraf op een zonovergoten terras in Zwijnaarde was iedereen toch tevreden over de mooie rit. Hopelijk volgend jaar zonder de omleidingen door meerdere wegenwerken.

 

Zaterdag 20 mei 2017. Zaterdagrit. “Geen geklaag”.

Aangenaam fietsweer. We waren met zeven en Frank werd aangeduid als ritorganisator. We hebben ons die keuze niet beklaagd. Hij heeft het beste van zichzelf gegeven. Een vlotte rit zonder klagen. Het was een mooi ritje. Er werd gevreesd voor een plaatselijk criterium in Melle maar die vrees was onterecht. We leerden zelf een nieuw stukje Gentbrugse Meersen kennen. Bedankt Frank voor de mooie rit

 Zaterdag 13 mei 2017. Zaterdagrit. “Heuvel op heuvel af”.

Toeval of niet maar we waren ook met 13 aan de start. Er werd gevraagd om een niet vlak ritje. Het vermoeden dat de markeringen (pijl en bol) op de grond ons naar zo een parcours zouden leiden bleek juist. Het ging via Paulatem richting Sint-Denijs-Boekel waar er toch enkele hellingen zijn zoals Moldergem, Korsele, Rokegem en Konkelstraat. De Rotse stond ook nog op het programma maar door een foute afslag te nemen zijn we er niet geraakt. Bijna iedereen was tevreden over de gereden rit. Er was er maar ééntje die klaagde maar hij heeft zelf gezegd dat hij graag klaagt. In feite was dus iedereen tevreden.

20170513 090011 resized 1024x768

Zou het hier over de verkiezingen gaan?

Woensdag 10 mei 2017. Dagrit Terneuzen. “Het leven is mooi”.

Het leven is mooi als je op een mooie lentedag een prachtige rit kan rijden die door Eddy uitgetekend werd. Van Zelzate naar Terneuzen langs rustige wegen door Zeeland. De middagstop op een toplocatie. Brasserie Westbeer is een aanrader. Alles was er in orde en je krijgt er nog een fantastisch panorama over de Westerschelde bij. Na de middag langs een andere al even mooie route terug naar Zelzate. Als afsluiter van de rit een stop op het leuke terras van de “De Baeckermat” in Westdorpe. Het was heel de dag genieten. Zeker een rit die in het programma van volgend jaar moet opgenomen worden. We waren met tien die de rit gereden hebben en iedereen had een prachtige fietsdag gehad.

Zaterdag 06 mei 2017. Zaterdagrit. "Leve de ladies".

Eindelijk eens aangenaam weer op zaterdag. Het begon wat frisjes maar het kwam allemaal goed.  Maar liefst twaalf van onze leden aan de start. Drie van onze vier fietsende vrouwelijke leden waren op het appel. Als dat niet mooi is. De berggeiten en dat zijn zeker onze dames niet vroegen een ritje waarin er bergop diende gereden. Caroline die er na een eeuwenlange afwezigheid nog eens bij was wou iets vroeger thuis zijn. Geen probleem want wij houden rekening met de wensen van onze leden. De Lange Ast en de Korte Ast in combinatie met ons winterritje leek de oplossing. Op het einde van de rit toen we de kortste weg naar Zwijnaarde namen, misschien uit ongerustheid of misschien omdat we niet vlug genoeg reden, volgde Caroline ons plots niet meer en nam ze een andere weg die langer is. We zagen haar echter terug op het dorpsplein van Zwijnaarde. Amai ze moet nog al buzze gegeven hebben. Op tijd komen leek ons niet meer mogelijk. We hopen haar nog veel aan de start te zien. Afsluiter was een mooi met zon overgoten terras op het dorpsplein van ons geliefde Zwijnaarde.

Woensdag 03 mei 2017. Dagrit. " Karel van Wijnendaele Friends".

Velen hadden er naar uitgekeken om deze rit van onze bevriende fietsclub te rijden. De weergoden waren echter niet akkoord met dit enthousiasme en hebben roet in het eten gegooid. Regen en mistroostig weer hielden de leden tegen om te starten in deze rit. Enkel Patrick is tot de startplaats afgezakt om er te helpen maar daar hij de rit alleen zou moeten rijden heeft hij ook forfait  gegeven.  Een spijtige zaak voor de organisatoren. Bij de volgend editie bij goed weer zijn we er zeker bij.

Zaterdag 29 april 2017. Zaterdagrit. "Rije Rudy, Rije".

De dag van de Etixx Classic. Niet iedereen zou dus naar het verzamelpunt aan de kerk komen om er de zaterdagrit te starten. Toch kwamen er zes deelnemers opdagen. Eén van hen, onze sympathieke collega Rudy, is geen lid maar was meegekomen met Patrick. Van bij het begin van de rit moest hij al vlug de gekende slogan:' Rije Rudy, rije' aanhoren. Hij zei dat het niet de eerste keer was dat hij dit hoorde en dat geloven we heel zeker. We reden van op het Rerum Novarumplein naar de sporthal van Nazareth waar er twee leden zouden deelnemen aan de Etixx Classic. De rest reed een rit met als verste punt Deinze om dan langs het Schipdonkkanaal via Landegem en Drongen terug te keren naar Zwijnaarde. James had ons laten weten dat hij de 80 km van de Classic zou rijden. Hij bevestigde dit achteraf met een berichtje waarin hij zijn deelnemersnummer liet kennen en zijn 11 euro inschrijvingsgeld schonk aan het "eentje drinken na de rit fonds". Hij zou nog eens proberen meerijden met de groep in juni als zijn zaterdagvoormiddagverplichtingen weggevallen waren. Van de overige leden die zouden deelgenomen hebben aan de Classic hebben wij nog niets vernomen.  Hopelijk stellen zij het goed en hadden zij meer geluk dan de vrouw die slachtoffer werd van een dodelijk ongeval tijdens de rit.

Woensdag 26 april 2017. Dagrit. "Wakken".

Ten gevolge van weersvoorspellingen waarin sprake was van regen, hagelbuien, smeltende sneeuw en een mogelijke donderslag, besloot de ritverantwoordelijke de rit af te gelasten.  De dag zelf leek het echter allemaal nog mee te vallen.  Sommige plaatsen kregen bijna geen regen, noch hagelbuien maar wel zonneschijn.  Op andere plaatsen zoals in Zomergem vielen er wel dikke hagelbollen uit de lucht. De weersvoorspellers hebben geen glazen bol en ook de organisator van de rit heeft geen glazen bol.  Daarom moeten we de beslissing van degene die de rit organiseert respecteren. De rit wordt misschien afgelast maar als het weer goed blijft kan je een eigen rit rijden. Dat is wat onze voorzitter met zijn vrouwke ook deden en ze hebben er allebei deugd van gehad.

Zaterdag 22 april 2017. Zaterdagrit."Licht gedruppel".

Voor de zoveelste keer werd er voor het weekend wisselvallig weer voorspeld.  Om 09.00 u. was het nog licht aan het druppelen op het Rerum Novarumplein.  Toch stonden we er met vijf om een rit te rijden.  Sommigen hadden op weg van thuis naar de startplaats reeds een vlage over hun nek gekregen. We reden een op de GPS opgeslagen rit die Philippe gereden had met de vrienden van Mariakerke. Het werd een rustig ritje door een mooi licht golvend landschap. Gelukkig bleef het de rest van de morgen droog.  Hopelijk krijgen we nog eens beter weer. 

Zaterdag 15 april 2017. Zaterdagrit. Regen. "Eén flandrien aan de start".

Zonder woorden.

Woensdag 12 april 2017. Dagrit "Beernem". De Zevende Hemel".

Omdat  de middagstop de "Zevende Hemel" op de voorziene datum van de rit naar Beernem gesloten was werd besloten om de rit naar een latere datum te verplaatsen en werd eerst de rit "St Margriete" gereden. De dag dat de rit dan wel kon doorgaan werd er bewolkt maar droog weer voorspeld. We startten met negen deelnemers aan de rit. Een, geen lid van de club, was toch enthousiast over zijn deelname aan de rit en overwoog in de toekomst nog met ons mee te rijden.

In het oprijden naar Beernem stond er een strakke tegenwind. Het champetterke die de rit voorreed kreeg het soms lastig maar werd vakkundig uit de wind gezet door enkele van de beter getrainde fietsers. We konden genieten van de mooie bossen rond Hertsberge en Aalter. De huizen in de chique buitenwijken van Hertsberge lijken eerder kleine kastelen.

Na 63 horizontale kilometers kwamen we toe in de Zevende Hemel. We werden er niet opgewacht door Sint Pieter maar door Fernand die met zijn echtgenote en enkele andere echtgenotes van deelnemers aan de rit waren afgezakt naar de met heiligenbeelden opgesmukte brasserie. Het was er gezellig en het eten was lekker.

Na de middag reed Fernand met de fiets mee naar huis. Het was zijn eerste deelname na een lange afwezigheid. We zijn blij dat hij er terug bij is. Met de wind in de rug stonden we na een veertigtal km al vlug in Mariakerke bij "Den Boer". Binnen was er geen plaats voor onzen hoop dus dienden we buiten op het terras te zitten. We zijn er niet lang gebleven, het was toch iets te fris.

Het was weer eens een aangenaam ritje.

Zaterdag 08 april 2017. Zaterdagrit. "Actief op meerdere plaatsen".

Op het Rerum Novarumplein waren we met negen aan de start. De mist was reeds opgetrokken en het beloofde anders dan aangekondigd een prachtige morgen te worden. Zoals steeds de vraag waar naar toe. Bij mooi weer past een mooi ritje. Dus via de GPS een mooi traject gevolgd tot wanneer het volledig mis ging. Vanaf dan waren we op de sukkel. Niettegenstaande dat toch weerom mooie plekjes ontdekt waar we nog niet gereden hadden. Misschien iets te weinig kilometers op het einde van de rit maar op het terras van onze stopplaats was het daarom niet minder gezellig. Onze andere vrienden reden de rit van de gouverneur. Erik liet weten dat hij 116 km reed met negen hellingen. Hopelijk hebben zij ook van een aangename rit kunnen genieten.

Zaterdag 01 april 2017. Zaterdagrit. "Veel vakantiegangers".

De eerste dag van de paasvakantie en er werd minder goed weer met buien voorspeld. Toch drie man aan de start. Omdat ze er niet genoeg van kregen hebben ze nogmaals de winterrit gereden.  

Woensdag 29 april 2017. Dagrit. Sint Margriete".

Door onvoorziene omstandigheden diende de rit naar Beernem verschoven te worden naar een latere datum (woensdag, 12/04/2017).  P die de eerstvolgende rit zou rijden wou kost wat kost naar zee omdat er goed weer voorspeld was. Er moest dus gezocht worden naar een oplossing. Phil stelde een ritje voor naar Sint Margriete. Onmiddellijk was iedereen akkoord en al vlug werd na wat opzoekwerk besloten dat er voor de lunch zou gestopt worden in brasserie Niveau in Watervliet.

Zes man reden de rit. Het mooie weer dat voorspeld was zat die dag in een dipje maar naar het schijnt bleef het toch heel de dag droog. Achteraf vernam ik van hen die meegereden hadden dat het een mooi ritje was en dat de uitbaters van brasserie Niveau joviale mensen zijn. Een aanrader voor volgend jaar.

 Zaterdag 25 maart 2017. Zaterdagrit. "Veel volk aan de start".

Liefst 15 leden die present waren. Op vraag van Willy nogmaals het trainingsritje gereden. Vanaf volgende week start de rit om 09.00 u en zullen de ritten iets langer worden. Dat vakantie niet goed is voor de conditie hebben we mogen ondervinden. Als de man met de hamer langs komt is het afzien. Hopelijk volgende week toch droog weer zodat we opnieuw met zoveel leden kunnen starten.  

Zaterdag 18 maart 2017. Zaterdagrit. "Lap, t'is van da".

Heel de nacht regen en veel wind.

Weersvoorspellingen bar slecht. Geen weer om een hond door te jagen.

Zoals te verwachten was er niemand aan de start om 09.30 u.  

Iets na 09.30 u stopte het met regenen en heel de morgen bleef het droog. Grrr. 

Hopelijk volgend week beter. See you.

Donderdag 16 maart 2017. Dagrit.   "Meetjeslandroute".

Fantastisch lenteweertje.  Voor de veertigste keer werd de Meetjeslandroute gereden, georganiseerd door de Koninklijke Wieler- en Toeristenclub  Gentse Politie. 97 deelnemers waaronder veel politiemensen reden mee. Een succes. Enkel blije gezichten gezien zowel voor de start, tijdens de rit, op de  middagstop en na de rit. Fotograaf Patje Cosyn van Cyclingeye legde alles vast in een mooie fotoreportage. Wil je de reportage bekijken klik hier.

Zaterdag 12 maart 2017.  Zaterdagrit."Geluk of ongeluk".

Met dertien aan de start.  Voor de ene een geluksgetal voor de andere staat het gelijk met ongeluk. Gelukkig zijn we van dit laatste gespaard gebleven. Gezien te druk langs de Schelde kozen we voor de rustige wegen langs Hansbeke en omliggende contreien. Onze laureaat van vorig jaar was er terug bij net als de voorzitter en zijn lieftallige echtgenote. Noël was  aan de start en wou oorspronkelijk niet meerijden. Waarom weet ik niet. Wat ik wel weet is dat hij nog altijd meerdere van ons naar huis zou rijden. Hij reed met de groep mee tot in Landegem. Tsampetterke en Alexander waren perfecte gidsen voor dit mooie ritje. Gezien het pas het begin van het seizoen is reden we slechts een vijftigtal kilometer. Het werd een leuke ontspannende rit met een aangename afsluiter op het dorpsplein van Zwijnaarde.

Wil je het gereden parcours nogmaals bekijken. Klik hier.

 110320173

Als je de fotograaf bij de groep wil zien staan schuif dan met de cursor over de foto ernaast.

Zaterdag  4 februari 2017 om 09.30 u. Start van het seizoen.

Heel de week vol spanning de weerberichten bekeken. Zouden we onze eerst rit kunnen rijden of zou het weer de spelbreker worden. Van de weerberichten op vrijdagavond werden we zeker niet wijzer.  Dan maar besloten om bij droog weer zaterdagmorgen toch naar de start te rijden. Gelukkig hadden nog vier andere leden hetzelfde gedacht. Er was zelf ééntje met de auto afgekomen van het verre  Zomergem.  Hopelijk zien we hem nog meerdere malen terug dit seizoen en hopen we uiteraard zijn gemeentegenoot ook nog veel te zien van zodra hij voldoende hersteld is.

We reden een rit via De Pinte, langs de spoorweg richting Gavere en verder tot Eine. Terugkeren langs de Schelde met de wind in de rug. Heel de rit geen regen. In Zwijnaarde op onze nieuwe stek nog gezellig nagekeuveld. We waren allen tevreden dat we het juiste besluit hadden genomen om te rijden. We kijken reeds uit naar het komend weekend. 

Wil je het gereden parcours nogmaals bekijken? Klik hier.

Ledenvergadering 28 februari 2017.

Veel geïnteresseerden voor de ledenvergadering.

De financiële toestand van de club werd besproken.Het programma voor het wielerseizoen 2017 werd vastgelegd.Er werd besloten om aan de deelnemers van de zaterdagritten drie punten toe te kennen. Voordien waren het twee punten. De dagritten blijven drie punten.

Er werd een voorstel gedaan om een rit van om en bij de 160 km te rijden naar een bepaalde stad of plaats vertrekkend van uit Gent. De familieleden van de deelnemers zouden met een gehuurde bus naar deze plaats gebracht worden die zou kunnen bezocht worden of  alwaar er zou kunnen gewinkeld worden. Na ter plaatse gegeten te hebben zouden we dan allen samen met de bus  huiswaarts keren. De mogelijkheden worden bekeken.

Verder werd er voorgesteld om tijdens het weekend van 16 september 2017 een rit te rijden in de omgeving van La Roche. Voor degenen die overnachten zou er logement geboekt worden in de Floreal in La Roche. Hier worden de mogelijkheden eveneens bekeken.

Over E.R.M.

logo van erm

Web: http://erm.be/

Wat is E.R.M.?

ERM werd opgericht op 1 januari 1976 en vierde in 2006 zijn 30ste verjaardag.
Wat aanvankelijk leek op een

Lees meer.

Contact Details

Naam: Koninklijke Wieler- en Toeristenclub Gentse Politie

Web: http://www.kwtcgentsepolitie.be/