Sponsors

  

 

 

 

Zaterdag 29 december 2019 om 09.30 u. Rit met startplaats Zomergem.

Om onze vrienden van Zomergem en Waarschoot eens te verwennen startten we zaterdagrit aan de sporthal in Zomergem.  Het was een voorstel van Peter (ja,inderdaad weeral Peter) Er waait duidelijk een nieuwe wind in het clubje. 

Er kwamen maar liefst tien deelnemers af op Peter zijn suggestie. Ons nieuw lid Dany en Pol van de bevriende wielerclub Wijnendaele waren er en ook de immer sympathieke Eddy, fervent fietsliefhebber. Hij was er met een door hem omgebouwde fiets "Superior" die reeds in de vorige eeuw voor het eerst op de weg had gereden.  Het machientje draaide als een liertje. Fernand en Marcel hadden een ritje uitgestippeld in hun eigen streek. Toen we in Ruiselede even halt hielden waren we toch even in paniek toen we hoorden dat we nog verder  West Vlaanderen zouden inrijden. Gelukkig hebben we hen kunnen overtuigen om langs de kortste weg huiswaarts te rijden omdat we onze familie nog wilden zien voor het einde van het jaar. Dit is een grapje. Peter had ook Eddy uitgenodigd om na de rit eens langs te komen en dat gebeurde ook. Hij was er met zijn vrouwtje en ze zagen er beide zeer goed uit.  Binnenkort zit hij weer op de fiets. Het was een leuke zaterdag net zoals de zaterdagen tijdens het wielerseizoen. En Eddy weet nu dat er tussen room en rhum soms geen verschil is.

li

De lat wordt hoger gelegd.

Ons nieuw bestuurslid Peter (dit is een nieuwstje dat gelekt is via connecties bij het bestuur) doet er alles aan om het aantal deelnemers aan de ritten op zaterdag, buiten het seizoen, via berichtjes en mails naar omhoog te krijgen.  En inderdaad zijn enthousiasme slaat aan. Zaterdag waren we met vijf. Eentje slaapt nog maar heeft toch meegereden. Een ander steekt zich een beetje weg. Maar we hebben toch een prachtige rit gereden. Eddy we hopen dat je er volgend jaar terug mag bij zijn.

 

 

 

Zijn jullie er de volgende keer ook bij. Laten we Peter zijn enthousiasme belonen. 

Bij fietsweer!

IJskoud maar wij blijven fietsen. Jullie ook?

ER WORDT NOTA GENOMEN VAN DE DEELNEMERS EN BIJ  HET BEGIN VAN HET NIEUWE WIELERSEIZOEN VERLOTEN WE ENKELE FLESSEN CHAMPAGNE ONDER DEGENEN DIE MEEGEFIETST HEBBEN.

               SANTE! 

Zaterdag 06 oktober 2018. Laatste zaterdagrit seizoen 2018. Fernand laureaat.

Een mooie opkomts voor de laatste rit van het seizoen. Na een kort ritje hadden we afspraak in 't Veer om er samen met Fernand het glas te heffen op zijn tweede laureaattitel. Het was dik in orde. Fernand zijn vrouw en dochter hadden voor sandwiches en taart gezorgd. Ook Anneke deed haar duit in het zakje. Ze zorgde voor gratis chips, kaas en salami. Bedankt Fernand en familie voor de mooie traktatie.

Voor meer sfeerfoto's.  Klik hier.

Zaterdag 29 maart 2018. Zaterdagrit. “ Walter zijn klassieker”.

Weeral geluk met het weer. Fris om te starten maar een prachtig zonnetje. Spijtig genoeg slechts acht leden aan de start. Wie rijdt wat? Frank kwam uit de kast en koos het ritje dat Walter vroeger reed naar Horebeke met de plaatselijke helling naar Sint Denijs Boekel. Dit tot groot jolijt van Marc, voor alle duidelijkheid Marc C, die bijna een orgasme krijgt telkens hij in de omgeving van Sint Denijs Boekel komt. Maar dit is bij de leden geweten. Er zijn geen geheimen tussen ons. Na de verplichte bananenstop verraste Frank iedereen door een ander parcours te volgen dan het welke net voordien met hem werd afgesproken. Na Boekel terug naar Zwijnaarde met als toetje “De Rotse”. Het was weeral een schuun toerke.

Peter heeft geen aanstalten gemaakt om een foto te nemen. Zeer eigenaardig.

Toch met heel veel dank voor het fotomateriaal van dit seizoen.

Woensdag 26 september 2018. Dagrit “Zottegem – Zottegem”.

Het was ondertussen de vierde keer dat Peter deze mooie dagrit organiseerde. In 2014 werd de rit in augustus voor de eerste keer gereden. Er waren toen minder deelnemers dan nu. Enkelen lieten zich in die tijd afschrikken door het parcours maar in feite valt dit wel mee. Het is wel een feit dat ik de nacht na de rit telkens goed geslapen heb en het is niet door de debriefing na de rit maar wel door de inspanning van de rit. Deze keer waren we met 12 fietsers en Chantalleke met haar vriendin in de volgauto. Net als vorige jaren werd de volgauto ons geleverd door onze sponsor ERM. Waarvoor onze dank. Na het spijtige gebeuren tijdens de rit “Vlaamse Ardennenroute” rezen er vragen in verband met de verzekering van de deelnemers. Voor onze leden en andere fietsers die aangesloten zijn bij een club is dit geen probleem maar wat met degenen die geen lid zijn van een club. Om dit op te lossen werd de rit op de kalender van de Politie Sportbond geplaatst zodanig dat een dagverzekering kon aangeboden worden. Dit wordt een item voor de komende vergadering.

Gedurende de rit genoten wij van prachtig weer. De mooie glooiende landschappen mochten wij bewonderen onder een stralend zonnetje. De middagstop in “Eethuis ’t Smulke” was een voltreffer. Op het tuinterras van deze zaak konden wij genieten van een lekker middagmaal naar ieders keuze en er was keuze genoeg. Neem daarbij de vriendelijke bediening van ons Chantalleke en de uitbaters van de zaak en dus was alles dik in orde. Deze horecazaak is meer dan zo maar een frituur.

Na de middag terug naar Zottegem. Onze oudste deelnemer was en is nog steeds 79 jaar oud. De laatste hellinkjes van de dag ging het voor hem iets moeilijker maar Peter paste zijn snelheid aan. Als er met een volgwagen gereden wordt zou het beter zijn dat iedere deelnemer achter Peter blijft als kopman. Wat denkt een autobestuurder als hij gehinderd wordt in de omgeving van het centrum van Zottegem door een bestelwagentje met achterop de verwittiging “fietsers” en als hij dan voorbij het camionnetje geraakt, blijkt dat er slechts vijf fietsers voor de wagen rijden? Hoe zou jij reageren? Misschien moet dit ook besproken worden?

Zoals vorige jaren was de debriefing in stokerij Van Damme. Zo te zien op de foto’s was het er wel aangenaam en was “mama Peter” er ook weer bij. Ikzelf had last van te weinig verbrande afterburn. Gelukkig verdween de bolle buik langzaam thuis.

Groetjes P.

foto's: klik hier

 

Zaterdag 22 september 2018. Zaterdagrit. “Kort maar mooi”.

Met onze tandem erbij waren we toch weer met 11. Welke rit rijden we? De steeds terugkerende vraag. Misschien moeten we daar eens over nadenken op een volgende vergadering. Er werd gekozen voor de mooie rit naar Schelderode maar onderweg kwamen we op de Rodelandroute. We besloten om deze te volgen. Met Marc als gids die dit parcours als zijn broekzak kent genoten wij van een mooi maar iets te kort ritje. We zullen er een stukje aan breien en zo hebben we voor het volgend seizoen onze eerste rit. Onze fotograaf was er ook bij dus volgt een kiekje.

 

Zaterdag 15 september 2018. Zaterdagrit. “ Derde keer goede keer”.

nokere kasteel

Met de tandem erbij met negen die op zaterdagvoormiddag gereden hadden. Zoals de week voordien afgesproken nogmaals geprobeerd om de volledige rit tot in Nokere en terug te rijden. Na twee mislukte poging is het ons nu gelukt en het was zeker de moeite waard. “Een schuun ritje”. Aan het kasteel in Nokere moest er gestopt te worden voor de obligatoire foto. Spijtig dat Peter er niet bij was. Een mooi toerke van ongeveer 65 km dat in de toekomst zeker nog zal gereden worden.

Donderdag 13 september 2018. Dagrit. “Vlaamse Ardennenroute”.

Niettegenstaande het ideale fietsweer toch slechts 45 deelnemers voor deze organisatie. Met drie reden we onze zelf uitgestippelde rit. Onze timing was perfect want we kwamen samen met de ander deelnemers toe aan de brouwerij Roman. Het noodlot sloeg daar toe. Een deelnemer zakte na zijn aankomst ineen en niettegenstaande een onmiddellijke en langdurige reanimatie tot de komst van de MUG kon de man niet gered worden. Na de nodige plichtplegingen werd er op een waardige manier van de overleden fietsvriend afscheid genomen. De rit werd ingekort en op een serene manier beëindigd. Veel sterkte voor de familie en vrienden.

Dinsdag 11 september 2018. Dagrit “ Ursel”.

Gelukkig was het beter weer dan verleden jaar want toen regende het pijpenstelen. Slechts met vijf aan de start. We misten onze Willy. We reden het vernieuwde parcours van de 85 km. Spijtig van de 5 km die op een slecht fietspad moest gereden worden naast een grote toegangsweg naar Maldegem. Voor de rest een mooie fietsroute. Dat er verdorie veel tegenwind was hebben we ondervonden aan onze hartslag op de drie kilometer lange landingsbaan van het vliegveld. Gelukkig lag dit op het einde van de rit en konden we nadien onze hartslag laten dalen bij een lekkere verfrissing. En dit allemaal voor het goede doel.

Zaterdag 08 september 2018. Zaterdagrit. “Tweede poging eveneens mislukt”.

Slechts met zes aan de start. Dit is het tweede laagste aantal deelnemers voor een zaterdagrit dit seizoen. Op 28 juli 2018 deden we het nog iets slechter met maar vier starters. Een tweede poging om de volledige rit naar Nokere te rijden is eveneens mislukt. Door het tevergeefs wachten op een verdwaalde gastrijder verloren we meer dan een half uur waardoor de aanvankelijk geplande rit moest ingekort worden. We waren wel al tot in Sint-Lievens-Houtem geraakt. Hopelijk lukt het bij een derde poging. Onze tandem kwam iets na ons aan in “Het Veer”. Zij reden nog steeds zonder elektrische ondersteuning. Voor zo een prestatie doe ik mijn koerspetje af. Ondertussen wordt er naarstig doorgewerkt aan de ontwikkeling van de verleden week genomen foto’s. We staan allen graag goed op de foto, hé. ????

PS. Peter kreeg op de Korte Ast het verbod om een foto te nemen.

Zaterdag 1 september 2018. Zaterdagrit. “Nokere of foto’s”.

De dag voordien hadden we in Lochristi afscheid genomen van onze beste vriend Willy. Telkens we op het Rerum Novarum plein samen komen zullen we zijn afwezigheid voelen want Willy was er bijna altijd bij. We waren met dertien aan de start en er werd besloten om de geplande rit naar Nokere te rijden. Frank kon niet mee omdat hij nog verplichtingen had in de loop van de morgen. Hij zou een kortere rit rijden. In De Pinte dacht onze voorzitter er plots aan dat het een ideaal moment was om een foto van de groep te nemen aan de nieuwe zaak van onze sponsor ERM. Er werd contact opgenomen met Patrick, de zaakvoerder. We werden er verwacht om 12.30 u. De geplande rit ging niet door en mits wat improvisatie slaagden we er in om toch noch een mooi tochtje te rijden en om 12.30 u. op de afspraak te zijn. We waren allen onder de indruk van de grote van het nieuwe pand. Een prachtige winkel met bijhorend magazijn. De immer sympathieke Patrick ging met ons op de foto. De foto’s worden momenteel nog ontwikkeld en zullen later ter beschikking zijn.

Triestig nieuws.

Willy Bogaert is in de nacht van donderdag 23/08 op vrijdag 24/08 in alle stilte van ons heen gegaan. Hij was een man van weinig   woorden. Hij was iemand waarop je kon rekenen en die altijd recht voor de raap was.

In de archieven, waarover ik beschik, van de BPSB komt Willy zijn naam de eerste maal voor als laureaat van het regelmatigheidscriterium in 1995. Sinds 2008 reed hij bij de recreatieve afdeling van de club. In 2010 reed hij het meeste aantal ritten bij de recreatieven en werd laureaat. In het clubblad verscheen toen onderstaand dit artikel. 

 

 “Willy, in ons klein peloton zullen we je blijven missen. Vroeger reed je steeds achteraan om ons met een fluitsignaal te verwittigen dat er een auto achter ons kwam of om iemand die het wat moeilijker had een duwtje te geven om zo weer aan te sluiten bij de groep. De laatste tijd reed je meer vooraan omdat je wat last had van de ademhaling als het bergop ging of als het tegenwind was. Maar dat je ons zo plots zou verlaten dat had geen van ons gedacht. Je vergeten zullen we nooit. De enige troost is “je hebt niet afgezien”. Maar wij, net als vele anderen, zouden je nog zoveel veel langer bij ons gewild hebben. Waar je nu ook bent Willy. We wensen we je veel fietsplezier als het daar mogelijk is."

Sterkte aan de familie, nabestaanden en vrienden. 

Namens mij en het bestuur maar ik ben zeker dat ik voor alle clubleden spreek.

Piet

De afscheidsplechtigheid zal plaatsvinden in de aula van het crematorium te Lochristi om 13.00 u. op vrijdag 31 augustus 2018.

 

Zaterdag 25 augustus 2018. Zaterdagrit. “ Willy reed nog éénmaal mee”.

Alle leden die op woensdag de dagrit gereden hadden waren aan de start. Het weer viel best mee niettegenstaande er op woensdag nog veel regen voorspeld was voor deze zaterdag. Waarschijnlijk had Willy daarvoor gezorgd. Iedereen was nog onder de indruk van het verschrikkelijk slecht nieuws dat we de dag voordien vernomen hadden. Toch voelde het alsof Willy nog bij ons was. De druk om stipt om 09 u te vertrekken was wel weggevallen. Alleen een rit met een strak tempo waardoor er veel zuurstof naar de hersenen zou gaan om zo min mogelijk te denken en te proberen dit verlies te verwerken kon onze groep goed doen. We hebben ons trainingsritje gereden. Het was een rit die Willy wel zag zitten om deze heel de winter te rijden. Frank deed nog eens een brugdemarrage ter ere van Willy en we dachten terug aan zijn woorden “Ge verstoat da nie. Hij kant nie loate”. Indien Willy zou meegereden hebben zou hij het moeilijk gehad hebben. We hebben er fel de pees opgelegd enkel met onze sympathieke vriend in het gedacht. We hebben gevoeld dat je er bij was Willy. Het ga je goed. 

Na de rit kwamen de voorzitter en Ruth ons vergezellen op onze stopplaats. Zij waren eveneens diep onder de indruk van het verlies van deze prachtige mens. Het was een mooi moment om de vermiste voorzitter te verwelkomen en afscheid te nemen van onze vriend Willy. Net als Roland en al onze goede vrienden van de club die ons in het verleden verlaten hebben zullen we jullie nooit maar ook nooit vergeten.

Woensdag 22 augustus 2018. Dagrit Breskens. “Samen genieten”.

Startplaats: het godshuis in Sint Laureins. Met zeven leden en Dany, met wie de onderhandelingen voor een komend lidmaatschap bijna afgerond zijn, waren op de afspraak. Op de middag zou onze tandem zonder ondersteuning eveneens in Breskens toekomen. Zij reden hun eigen parcours van uit Watervliet. Net als de vorige ritten van Eddy was het ook deze keer dik in orde. We ontdekten mooie natuurgebieden en nieuwe baantjes in Zeeland waar we nog niet gereden hadden. De laatste kilometers voor Breskens reden we langs de dijk van de Westerschelde. Een prachtig decor voor een mooie foto. We hadden toen nooit gedacht dat het de laatste foto zou zijn met onze vriend Willy.

Toen we in Breskens stopten aan het Centraal Café waar we zouden middagmalen bleek dit gesloten. Er hing geen berichtje in verband met de abnormale sluiting. Het spreekwoord “als een Hollander u niet ge…” hebben we mogen ondervinden. De uitbater had, voordien toen Eddy de verkenning deed voor zijn rit, gezegd dat de zaak op woensdag open was. Dit stond tevens vermeld op de website van de zaak (…er zijn natuurlijk heel veel toffe Hollanders). Dus een alternatief gezocht en gevonden in De Dukdalf. Het was pas nadat er door ons enkele eiergerechten besteld werden en nadat de uitbaatster met luide stem er ons op wees dat we vis moesten eten dat we beseften dat we in een viszaak zaten. Maar waarom staan die gerechten dan op de kaart? Ai,ai. De koffie hebben we dan maar in een andere zaak gedronken.

Na de middag langs weerom mooie landelijke wegen via Cadzand en Zuidzande terug naar Sint Laureins. Als afsluiting van deze prachtige rit waren we gestopt in Fred’s Café om er nog ééntje te drinken op deze mooie dag die we samen hadden mogen beleven. We hebben er in een kameraadschappelijke sfeer genoten van een drankje en enkele o.a. Willy van een lekkere pannenkoek. Daarna op het gemak terug naar Sint Laureins.

Nadat we de fietsen ingeladen hadden namen we na een fantastische dag tevreden afscheid van elkaar. We wisten toen nog niet dat dit afscheid van Willy voor altijd zou zijn.

Zaterdag 18 augustus 2018. Zaterdagrit. ”Naar Huise”.

Na overleg werd besloten om Eddy zijn ritje te rijden naar Huise. In het begin her en der een beetje aangepast maar uiteindelijk kwamen we op de uitgestippelde route. Frank wou iedereen op de Korte Ast verrassen en plaatste totaal onverwachts een demarrage. Dit was niet naar de zin van onze beste man en niettegenstaande Frank een redelijk voorsprong genomen had aan de voet van de beklimming moest hij toch het onderspit delven voor de top van de helling. Blijven proberen is de boodschap Frank. Het zal misschien ooit eens lukken. Onze fotograaf was boven op de Ast opnieuw van de partij maar deze maal gaan we de foto’s niet publiceren gezien een déjà vue. ????

Zaterdag 11 augustus 2018. Zaterdagrit. “Het mooie Nevelland”.

De voorzitter blijft vermist.

Weerom elf leden aan de start. Voeg daarbij onze “tweeling” en we zitten aan dertien fietsende clubleden op zaterdagmorgen. Toch niet slecht gezien de vakantieperiode. Na een omtrekbeweging rond Gent langs De Pinte – Nazareth – Astene – Deinze – trokken we uit pure heimwee terug richting “De Zevende Hemel” maar we bleven wel in de omgeving van Bellem en omstreken. Wel een ritje van 70 km maar zeker de moeite waard.

Woensdag 08 augustus 2018. Dagrit Beernem. “Veel wind”.

Vijf leden en Dany klopten op de middag in Beernem op de poort van “De Zevende Hemel”. We hadden ongeveer 54 km gefietst toen we aan de hemelpoort toekwamen. Vermoedelijk waren we er toch niet zo welkom want een hevige tegenwind probeerde ons tegen te houden maar met twee kloeke mannen op kop slaagden we er in om langzaam maar zeker ons doel te bereiken. In Hertsberge keken we ons de ogen uit naar al die prachtige villa’s en kasteeltjes. We hadden één troost zij zouden Sint Pieter niet zien.

In “De Zevende Hemel” werden we verwelkomd door Sint Pieter, die een voortand kwijt is, en twee van zijn engelen. We mochten in hemelse sfeer ons middagmaal gebruiken maar daarna moesten wij onmiddellijk terug naar de aarde. Onze tweeling kwam iets later toe in “De Zevende Hemel” en zij kregen ook Sint Pieter met de ontbrekende tand te zien.

Terug thuis in onze contreien dienden wij ons aan te bieden in het gebedshuis Sint Cornelius waar we onze dorst konden laven. Sint Pieter die ondertussen een extra engel had meegebracht streek er ook neer. Hij en zijn engelen waren tevreden en zeiden dat het dik in orde was. Wij waren ook content en zo was iedereen gelukkig.

Een mooie ervaring. Volgend jaar moet het “hemelbezoek” zeker terug op het programma.

Zaterdag 4 augustus 2018. Zaterdagrit. "Valeir met een stukje er voor en er achter".

Gezien er vorige maal slechts vier deelnemers waren werd deze week nog eens de Valeirroute gereden. Omdat het mooiste gedeelte van de route slechts een 30 tal km lang is moest er wel nog een stukstje aan gebreid worden. Het werd een mooi maar toch lastig ritje van 65 km. Een lekke band zorgde voor een  klein oponthoud en heel wat kijkers. Onze “electric lady” diende terug naar huis te rijden wegens te veel pijn aan een ontstoken schouder. Bij deze vlugge beterschap. Hopelijk volgende week er terug bij. Op het terras achteraf nog eens verwend met huufdflakke.

Gelieve uit te kijken naar de voorzitter want hij is vermist.

Woensdag 01 augustus 2018. Dagrit “ Sint-Amands”.

IMG 0308 2

Eindelijk was het goed weer voor deze rit. De voorbije jaren hadden we telkens wisselvallig weer en kregen we een regenvlaag over ons hoofd. Heel de dag scheen er een stralende zonnetje en was het zalig fietsen langs de oevers van de Schelde. We waren met tien. Negen leden en onze vriend Dany. Chantal en Peter reden deze rit voor de eerste keer en net als de anderen hebben zij ervan genoten. Op onze middagstop in de Cuythegemhoeve moet je geen luxe en
“nouvelle cuisine” verwachten maar toch heeft de spaghetti gesmaakt. Na de middag terug naar huis met een laatste stop in Uitbergen in café De Zwaan. Het café dat uitgebaat werd door de “madam met de schonen benen”. Spijtig genoeg is ze er ondertussen reeds lang weg. Op het terras zonderden onze twee “electric glides’ zich af van de rest. Al vlug waren zij druk in gesprek “waarschijnlijk nog een huizeke aan het bouwen”. Het was toen dat ons de gelijkenis met onderliggende twee heren opviel (beweeg de cursor over de foto om te kunnen vergelijken). 
 
 
 
 
 
Zaterdag 28 juli 2018. Zaterdagrit. "Een dieptepunt, slechts 4 deelnemers".
 
Vermoedelijk wegens "te heet". Volgende keer beter.

Zaterdag 21 juli 2018. Zaterdagrit. “Zaterdagrit met natuurwandeling

Nog steeds zomerweer. Omdat niemand anders goesting had werd Frank pardoes tot ritverantwoordelijke gebombardeerd. Hij aanvaardde zonder morren. We gokten dat we in Melle zouden uitkomen en we kregen gelijk. Bij de één is het ‘een spoorweg’ bij een ander is het ‘Sint- Denijs-Boekel en bij hem is het Melle. Zo heeft ieder zijn afwijkingske. Via Nederzwalm en Oosterzele ging het richting Melle met een bestorming van elke helling door onze “bruggenkampioen”. Toch was iedereen verrast toen we in Melle langsheen de Ringvaart een mooi geasfalteerd baantje volgden. Geen van ons had er ooit gereden. Het baantje werd echter een onverhard pad en we dienden al stappend onze weg verder te zetten om te ontdekken dat het wegeltje dood liep in de struiken. Pech voor Frank. Rechtsomkeer was de enige oplossing. Het was nochtans mooi begonnen. Uiteindelijk kwamen we in Merelbeke terecht waar we afscheid namen van Frank. Toch bedankt voor de rit.

 

Woensdag 18 juli 2018. Dagrit. “Damme – Lapscheure”.

Het blijft zomeren. Een prachtig weer om weer een zeer mooi rit te rijden. Fernand en Marcel of Marcel en Fernand hadden opnieuw hun best gedaan om een pracht van een rit uit te tekenen. Het is spijtig dat het aantal deelnemers aan onze dagritten blijft verminderen. Voor degenen die nog werken is het natuurlijk niet altijd even gemakkelijk om verlof te krijgen. Met Dany onze sympathieke gastrijder, waren we toch met negen. Erik, die we dit seizoen nog niet gezien hadden, was er ook nog eens bij. Hij had thuis maar een halve dag verlof gekregen en moest na het middageten onmiddellijk huiswaarts. Orders van hogerhand. Dus zoals reeds gezegd een prachtige rit. Vooral het landschap rondom Damme met zijn kleine kronkelende baantjes was zeer mooi. Ons boterhammetjes aten we op in café Sint Cornelius (misschien een heilige voorvader van onze Cornel). Na de middag even de grens over gestoken naar Nederland. Dit nadat we de Damse Vaart waren over gestoken met een zelf te bedienen pont. De “kleinzoon van den heilige” bediende het wiel van het ponton. Een toerist bood spontaan aan om een foto van ons gezelschap te nemen. Eenmaal dit gebeurd zetten we onze weg verder om langsheen de stadswallen rondom Sluis en daarna door het mooie Aardenburg terug naar ons landje te rijden. In Nederland was men volop doende met het vernieuwen van het wegdek op de kleine wegjes. Dit zorgde her en der wel voor een gevaarlijke situatie daar de kleine keitjes nog niet waren vast gereden en los op het wegdek lagen. Het viel me op dat vele kleine wegen in ons land eveneens vernieuwd waren. Spijtig genoeg toch nog veel schots en scheve betonplaten als wegverharding. Na zo een mooie rit blijven we echter positief en kunnen we enkel zeggen “Marcel en Fernand of Fernand en Marcel bedankt voor deze prachtige rit”.

 

14 juli 2018. Zaterdagrit. “Terug naar de Blote”.

Rijden we nog eens het ritje naar de Blote? De vraag kwam van Peter. Voor de eerste maal dit seizoen stond we met geen tien leden aan de start van een zaterdagrit. Het waren er slechts negen. Net nu was Willy P…l er nog eens bij nadat we hem na een zeer lange periode niet meer gezien hadden. Patrick, een vriend van Peter, reed ook mee dus waren we uiteindelijk toch met meer dan tien, tot dan het minimum aantal deelnemers aan onze wekelijkse rit.

Weerom prachtig weer en een prachtig ritje aan een aangename snelheid zodat we allen samen met volle teugen konden genieten van de mooie landschappen die elkaar opvolgden. Er was maar één die dit niet begrepen had en steeds een vijftigtal meter voor de rest reed. Waarom? Deze vraag werd gesteld door iedereen die in de groep reed. Misschien de patatjes die al stonden te wachten?

Voor de rest weer een mooie zaterdagvoormiddag.

 Wa es da...?                                                                        Zo scherp als een mes.                                                       't Was lang geleden Willy.

Zaterdag 7 juli 2018. Zaterdagrit. “Verkorte Blinker”.

Besluiteloosheid aan de start. Na Eddy zijn voorstel om het mooie Bellemritje te rijden was er geen enkel voorstel meer uit de bus gekomen en werd er een beetje doelloos gestart. Al rijdende kwamen de ideeën terug en de “Variant op de Blinkerroute” werd op de GPS getoverd. Een mooi ritje tot op het verste punt Ooike. Het weer was nog altijd prima. Er werd op een vlot tempo gereden. Praten en genieten van de mooie natuur was perfect mogelijk. Het gerecht draaide op volle toeren en er werd getetterd gelijk nen advocaat. Toen de eindspurt naderde werd de sfeer grimmiger. De gesprekken vielen stil en de snelheid ging de hoogte in. Bij een hartslag van 172 slagen per minuut en buiten adem keek ik zijdelings onze immer sympathieke Marcel aan die met een brede glimlach en rustig ademend vroeg of ik zijn fiets niet wou gebruiken. Dit bewijst hoe onze leden elkander tot op het uiterste willen helpen. Een beetje elektriciteit kan toch veel helpen. Weer een prachtige stop in “Het Veer”. Deze keer met scampi fritti. Bedankt.

Woensdag 04 juli 2018. Dagrit. “Zelzate – Terneuzen – Zelzate”.

(beweeg de muis op en naast de foto om de fotograaf te zien)

Het leven is mooi als je op een mooie zomerdag een prachtige rit kan rijden die door Eddy uitgetekend werd. Van Zelzate naar Terneuzen langs rustige wegen door Zeeland en een middagstop op een toplocatie. Brasserie Westbeer is een aanrader. Alles was er in orde en je krijgt er nog een zeer vriendelijke bediening en een fantastisch panorama over de Westerschelde bovenop. Na de middag langs een andere al even mooie route terug naar Zelzate. Als afsluiter van de rit een stop op het leuke terras van de “De Baeckermat” in Westdorpe. Het was heel de dag genieten. Spijtig genoeg waren we maar met zeven leden die van deze mooie dag hebben genoten. We kregen wel het gezelschap van twee Dragon Bikers, beide oud- gedienden van de firma. Bij het middageten en op de terrasstop na de rit werd er een duik genomen in het verleden en de ene straffe anekdote volgde op de andere. Door sommigen met verbazing en ongeloof aanhoort. Ook Willy had van zijn dag genoten niettegenstaande hij niet werd gespaard want om nogmaals terug te komen op de gemiddelde snelheid. Deze was net iets meer dan 25.5 km/u. Maar ja, onze Willy is nen kloeken beer.

Op het moment dat de bovenstaande foto genomen werd waren er drie ex-Ledebergers vermist.  Iets laten kwamen we ze weer tegen vandaar dat zij apart op de foto staan.

 

Zaterdag 30 juni 2018. Zaterdagrit. “Een ritje Eddy”.

Als Eddy iets doet, doet hij het goed. We hebben dit in het verleden al ondervonden. “Bellem” zoals hij zijn rit noemt is er één uit de top drie. “Mogen fietsen met 12 vrienden langs de met zon overgoten mooie kronkelende wegen van het prachtige Nevelland”. Wat heeft een mens nog meer nodig om gelukkig te zijn? Dat iedereen zich goed voelde bleek ook uit de gemiddelde snelheid die net geen 26 km/u was. We hebben nochtans niemand horen klagen tijdens de rit. Onze tandem met de onlangs verjaarde 18 jarige medefietsster achterop kwam ook nog toe op de stopplaats. Net als Jean die nat was van het zweet na zijn inspanning in dit hete weer. Een Duvel bracht soelaas.

Woensdag 27 juni 2018. Dagrit. “Waarschoot – Cadzand – Waarschoot”.

Een rit georganiseerd door onze “electric glide” Marcel. Als één van onze elektrische mannen een parcours uittekent wordt er niet gekeken op een kilometertje meer of minder. Het werd een ritje van 115 km. Niettegenstaande het mooie weer waren er maar vijf deelnemers aan de start. Dany die al meerdere keren met ons meereed was er ook weer bij. Voor onze strafste man werd het een dagje met 141 km. Chapeau Pa.

Zaterdag 23 juni 2018. Zaterdagrit. “Schelderode klasseritje”.

Ondanks de afwezigheid van enkele vaste waarden waren we toch weer met 10 aan de start. Het weer was perfect en daar hoort een prachtige rit bij. Het klasse ritje “Schelderode” is er zo eentje. We hebben genoten van de mooie afwisselende landschappen in de Vlaamse Ardennen. Zelfs een lekke band en een talkpoederwolk kon de pret niet bederven. Het was een mooie zaterdag.

Woensdag 20 juni 2018. Afscheid van onze vriend Roland.

 

Zaterdag 16 juni 2018. Zaterdagrit. “Opstalstraat”.

Er zijn nog altijd enkele leden niet terug van een welverdiende vakantie in het buitenland. Toch waren we opnieuw met 11 starters aan de parking op het Rerum Novarumplein. Peter die er zin in had reed een ritje naar Balegem en omgeving met als kers op de taart een stop in de Opstalstraat voor Chantalleke die er ook weer bij was. Een ritje met baantjes waar we voor het eerst reden. Blijkbaar zijn die er toch nog. Mooie landschappen wisselden elkaar af. Omdat er niet te vlug gereden werd konden we volop genieten van al dat moois dat de natuur ons te bieden heeft. Willy leerde een “stadsmens” het loof van aardappelen, witloof, bieten, ajuinen en dergelijke te herkennen. Niet iedereen is goed in groenten. In Zingem reden we het jaagpad langs de Schelde op en namen twee Stelvio’s de kop en de snelheid werd opgedreven. Wie kon zette zich in het wiel en probeerde aan te klampen want overnemen bleek niet mogelijk. De gemiddelde snelheid verhoogde al snel met enkele kilometers per uur. Pas met zicht op de eindmeet probeerden de stadsmens en de patatjesman van verleden week in extremis de stelvio's te kloppen maar dit werd hen niet in dank afgenomen. Een ultieme spurt van één van de stelvio's zorgde er voor dat zij opnieuw het onderspit moest delven. Toch was iedereen na aankomst dik tevreden. De sfeer in de groep is 'vree goe'. Op onze stopstek werden we weerom verwend door de sympathieke uitbaatster, deze keer met kippenvleugeltjes. Onze tandem die iets later arriveerde kon er ook nog van genieten. Als wij niet goe zijn?

Dank je Ann.

Woensdag 13 juni 2018. Dagrit. “Kattenbergroute”.

Het was de laatste maal dat dit evenement werd georganiseerd. Acht leden namen deel aan deze fietstocht. Zes kozen voor de 85 km en twee voor de 110 km. Een mooie rit naar de omgeving van Sint-Lievens-Houtem en Herzele voor de 85 km en voor de 110 km ging het naar Geraardsbergen en omgeving. “De Muur” werd langs alle kanten beklommen en als extraatje werd de Bosberg geserveerd. Dit was geen probleem voor onze twee mannen die pas terug waren van hun stage op de Ventoux en in de Ardèche.

Achteraf zagen we elkaar terug op het Dorpsplein in Zwijnaarde voor de noodzakelijke nabeschouwingen.

Zaterdag 9 juni 2018. Zaterdagrit. “Het ritje van Walter”.

Niettegenstaande er nog steeds heel wat leden op vakantie waren stonden we toch met tien aan de start. We reden het ritje dat Walter vroeger reed naar Horebeke. Het parcours werd wel in een moderner jasje gestoken omdat sommigen het stilaan beu zijn om lang lans de Schelde te rijden. Als je in Horebeke bent mag je het natuurlijk niet laten om Sint-Denijs-Boekel aan te doen. Dit tot groot jolijt van één van onze leden. Wie zou dat zijn? Er zat een klein foutje in het aangepaste parcours waardoor er een honderdtal meter door een zandwegel diende gereden. Enkelen wilden er door rijden anderen niet met als gevolg dat we elkaar kwijt raakten en er een telefoontje nodig was om samen onze weg verder te zetten. Voor ééntje stonden de patatjes reeds te wachten en was er geen tijd om te blijven wachten. Hij werd een tiental minuten voor ons langs de Schelde opgemerkt door onze lonely spy die wat later op onze stopplaats aankwam. We werden er met kippenboutjes verwend.

Zaterdag 02 juni 2018. Zaterdagrit. “De puntjes worden op de i gezet”.

Met 12 aan de start. Xander was er na zijn buitenlands avontuur opnieuw bij. Door de slechte staat van de wegen in het landschap langsheen de Schelde werd besloten om een ritje te rijden in het mooie Nevelland. De wegen lagen er daar zeer goed bij alhoewel een tak op de baan bijna een spelbreker werd voor één van ons. Door over de tak te rijden werd de tak omhoog gewipt en kwam in het wiel terecht van een achterop rijdende fietser. Door dit voorval werd er op aangedrongen om bij hindernissen of andere obstakels beter te communiceren in de groep en tijdig de andere rijders te verwittigen. Een terechte opmerking want even een waarschuwing voor een naderende hindernis met luide stem melden kan veel miserie vermijden. Na deze onderbreking werd er duidelijk meer geroepen om putten, takken, gevaarlijke verkeersborden en dergelijke te melden. Laat er ons bij de volgende ritten ook rekening mee houden. In Zwijnaarde stopten we op onze vaste stek en werd er afscheid genomen van de vakantiegangers.

Wie niet horen wil moet voelen. Beweeg de cursor op en naast de foto en dan zie je de fotograaf bij de groep.

Vrijdag 01 juni 2018. Dagrit. “Zwaantjesroute”. Modder en regen.

Slechts met drie die gedurende de rit genoten hebben van de regen en de bemodderde kleine wegen tussen de velden. Achteraf hoorden we van onze “tandem” dat zij ook met deze twee hoofdingrediënten van de rit kennis gemaakt hadden. Heel de morgen had het licht geregend wel voldoende om na 75 km doornat de rit te beëindigen. Hevige regenbuien in de nacht voordien hadden de kleine baantjes in het glooiend landschap van de Vlaamse Ardennen in modderpoelen herschapen waardoor het gevaarlijk rijden was. Het was een prachtig parcours dat we zeker nog eens zullen rijden maar dan met beter weer.

Zaterdag 26 mei 2018. Zaterdagrit. " Niet veel inspiratie".

De Stelvio's waren nog op terugweg van hun bergavontuur.  Toch 10 man aan de start bij ons.  Na zijn verblijf in het buitenland was Willy er weer bij. Ook één van de redenen waarom er niet te snel en er niet te veel kilometers werden gereden. Er was niemand die een ritje voorop gesteld had. Dus maar gekozen voor een gemakkelijk alternatief. " De wintertrainingsrit". Alles goed tot in de omgeving van Ouwegem.  Aldaar overal werkzaamheden en omleidingen. De rti werd hierdoor fel ingekort en terug in De Pinte hadden we slechts een 40 tal km.  Dus net zoals vorige week een plaatselijk criterium gereden niet in Melle zoals vorige week maar wel in de omstreken van De Pinte en Zevergem. Van zodra we meer dan 50 km hadden konden we halt houden op het met zon overgoten terrasje van "Het Veer".  Waar we naar gewoonte prima verzorgd werden door de waardin.

Woensdag 23 mei 2018. Dagrit Egem. "Regen en natte voeten".

Slechts drie deelnemers die de rit gereden hadden. Frank kwam eveneens opdagen aan de sporthal van Zomergem maar besloot terug huiswaarts te rijden omdat het te veel regende. Het heeft quasi heel de morgen geregend. Tegen de middag werd het beter en konden we buiten zitten op onze middagstop. Na de middag bleeft het zo goed als droog.  Slechts af en toe wat gedruppel. Toch natte voeten gehad.

Onze Stelvio's hebben hun Italiaanse klimdroom niet kunnen waar maken.

Door de slechte weersomstandigheden hebben zij moeten afzien van hun plannen en zijn zij uitgeweken naar de Ardèche om er hun klimdromen waar te maken.

Ruthje liet ons op 20 mei 2018 weten dat zij hun eerse rit hadden gereden. Eéntje van maar liefst 123 km met 1700 hoogtemeters.

stelvios

Dinsdag 22 mei 2018 liet Ruthje weten.  Hier alles goed. Vandaag rustdag,48km en 500 hoogtemeters. Nadien thermen en zalige BBQ om de dag af te sluiten. Morgen weer afzien 110 km en 2000 hoogtemeters. God sta me bij.

 

Ruthje schreef: Morgen de laatste 110 km en 2600 hoogemeters. Dus begin maar te duimen.

 

Zaterdag 19 mei 2018. Zaterdagrit. “Frank doet het”

Volgens ontvangen berichten waren er zeven deelnemers aan de start. Wat gezien de omstandigheden toch niet slecht is. Ikzelf was er niet bij maar via verschillende kanalen kreeg ik te horen dat Frank de rit gereden had en dat het een mooi ritje was met een afsluitend criterium in Melle. (hebben we dit al eens gereden?) Toch kreeg ik niks anders dan positieve reacties. Ik vernam dat de gemiddelde snelheid 26 km/u. was. Er moet dus flink doorgereden geweest zijn. Hopelijk volgende week wat warmer weer en dan zijn we er terug bij.

Zaterdag 12 mei 2018. Zaterdagrit. “Petje af voor Jens”.

Een record opkomst. 15 deelnemers waarvan 3 dames en 1 jong manneke “Jens”. Chantalleke was er na lange afwezigheid terug bij. Zij sloot zich met haar prachtmachine aan bij de Electric Glides. Reeds een week voordien werd het gemeld dat het een rit zou worden met meerdere hellingen. Opeenvolgend: Kolpaart, Korte Ast, Kattenberg, Braambrugstraat (Ganzenplas), Hoge Durpel, de asfalt kant van de Molenberg en tenslotte de Rots. Het was voor de eerste rit van Chantal een hele boterham die moeilijk te verteren was. De kleine Jens verbaasde iedereen door alle hellingen zonder problemen op te rijden en na 65 km zijn vader nog aan te sporen om een geslagen gat dicht te rijden. Dus “Petje af voor Jens”. Ik heb zijn leeftijd niet durven vragen maar ik vermoed dat hij niet ouder is dan maximum 14 jaar. Na de rit, die zeker nog eens zal gereden worden, hebben we afscheid genomen van onze Stelvio’s die volgende week de Stelvio zullen beklimmen. We wensen hen heel veel fietsplezier.

Woensdag 09 mei 2018 om 09 u. Dagrit. “De Muur”.

De Stelvio’s die vrij waren of die vrij gekregen hadden waren erbij. Met zeven man richting Geraardsbergen. Langs landelijke wegen tot aan het Mijnwerkerspad. Onze Stelvio’s voegden er aldaar een lusje bij met de beklimming van de Berendries. Terug samen ging het richting Geraardsbergen waar voor onze Stelvio’s de beklimming van de Muur wachtte. Voor iedereen vooraf gegaan door een pittig klimmetje in de “Resteleustraat”. Een aanrader voor iedereen. De Stelvio’s daalden daarna terug af tot op de Markt om vandaar de beklimming van “De Muur” te beginnen. Zij kwamen iets later bij ons op het gezellige terras van de “taverne Oudenberghof”. We genoten er van een lekker middagmaal (dagschotel 10,50€) en een vlugge en correcte bediening.Na de middag nog vlug even een bezoekje gebracht bij Sint Niklaas die in de kalme periode in Geraardsbergen woont.

Onze Stelvio's na de beklimming en afdaling van de Berendries.                                       Op bezoek bij Sint Niklaas in rust.

De terugrit was nog best lastig. Veel vals plat en de stijgende temperatuur zorgden voor een extra inspanning. Een tussenstop in het “Oud Kelderken” mede uitgebaat door een goede kennis bleek een aangename verpozing om dan met volle moed huiswaarts te fietsen. De laatste helling van de dag nl. “De Rotse” werd door ons allen vlot verteerd en na de rit genoten we van een lekkere verfrissing op het dorpsplein van Zwijnaarde.

Zaterdag 05 mei 2018. Zaterdagrit. “Berendries – Rekelberg”.

Weer een zaterdag dichter bij het vertrek van onze Stelvio’s naar Italië. Dus als training opnieuw een ritje met enkele beklimmingen. Langs rustige en oplopende en dalende wegen naar de beklimming van de rit nl. Berendries. Deze helling werd door alle deelnemers goed overleefd. De volgende beklimming was de Rekelberg die zeer goed meeviel en door niemand als lastig werd ervaren. Het werd een rit van rond de 63 km waarvan iedereen vond dat het een mooi parcours was en zeker voor herhaling vatbaar. We waren met 12 aan de start. Drie andere leden hadden door de gekende omstandigheden hun eigen rit gereden. We zagen hen op het met zon overgoten terras van “Het Veer”.

Woensdag 2 mei 2018 om 09 u. Dubbele dagrit. Bellem – Nevele en K. van Wijnendaele.

Voor het eerst op het programma een dubbele dagrit. In de voormiddag startten we van op het Rerum Novarumplein voor een rit van 65 km in het mooie vlakke landschap in de omgeving van Nevele. Spelbreker was toen reeds de strakke wind. Gelukkig dat het parcours draaide en keerde zodanig dat we niet voortdurend tegenwind hadden. Patrick en zijn schaduw Frank hadden een topdag. De rest volgde op afstand en hield nog wat reserve over voor de namiddagrit.

Na een lekker middagmaal in “Kantien” aan de Watersportbaan reden we naar het kasteel Claeys Bouüaert om ons in te schrijven voor de rit van de wielerclub Wijnendaele. Eddy kwam er ook bij.

Het ging richting Ursel voor een rit van 63 km. De bevoorrading was voorzien in “de Koetshoeve”. Na deze stop reden we naast het Schipdonkkanaal richting Gent met een felle tegenwind. Je kon het vergelijken met een rit bergop. Een kleinere versnelling draaien was noodzakelijk. Wat iedereen verwacht had van Frank bleek echter niet uit te komen. Hij bleef in het wiel van Patrick hangen die ook van geen ophouden wist. Ruthje had zich in dit pelotonnetje genesteld en fietste gezwind mee terwijl de rest nog steeds op afstand volgde. We hadden die dag meer dan 140 km gefietst.

Iedereen moe maar tevreden bij aankomst. Eén conclusie. “Te veel wind.”

Zaterdag 28 april 2018 om 09.00 u. Zaterdagrit. “Een rit van 70 km”.

 

20180428 101004In de loop van de week waren er geen voorstellen voor de zaterdagrit binnen gekomen. Dan maar zelf een rit uitgestippeld. Een tamelijk vlakke rit maar met wel iets meer kilometers dan anders voor een zaterdagrit. Er stond een strakke wind die hier en daar pal op de kop stond waardoor de rit extra lastig werd. Van de twaalf deelnemers waren er drie Stelvios bij. Hun vertrek op 21 mei komt steeds dichter bij en er moet nog veel getraind worden.  Hun aanwezigheid zorgde ervoor dat er vlugger gereden werd met een gemiddelde dat hoger lag dan bij de vorige ritten. Een mooi parcours met veel draaien en keren in een omgeving die ons wel gekend was maar toch langs wegen waar we nog niet gereden hadden. Eén van de deelnemers zei: “Het was een technisch parcours”.

Onze "Electric Glides" hadden een hoger percentage electriciteit verbruikt.

Woensdag 25 april 2018 om 09.00 u. Dagrit “Lokeren”.

Het was weer van dat. Wisselvallig weer. Zouden we kunnen rijden of niet. Zou het regenen of niet. Op het laatste moment toch besloten om te starten. We waren met negen aan de start. Nadat de rit verkend werd en hier en daar aangepast werd bleek dat er toch nog enkele foutjes in het parcours zaten. Een grindwegel met puntige uit stekende stenen was niet voorzien maar werd toch op de GPS aangeduid als te volgen route. We deden dit en het grote slachtoffer van deze beslissing werd Frank die voor de tweede maal die dag lek reed en er een scheur in zijn buitenband als extra cadeau bovenop kreeg. Brasserie “De Vernieuwing” waar we iets aten bleek een meevaller. Lekkere dagschotel en snacks en een vriendelijke bediening. We komen er zeker terug. Na de middag was er even verwarring toen verschillende routes op de displays van de GPS'en verschenen. Deze keer namen we de juiste beslissing en konden we blijven fietsen langs een nieuw aangelegd pad naast de Schelde. Na 97km terug in Zwijnaarde voor een afsluitertje van een mooie rit die mits enkele aanpassingen volgend jaar zeker opnieuw zal gereden worden en nog mooier zal zijn. We hielden het gelukkig wel droog.

Zaterdag 21 april 2018 om 09.00 u. Zaterdagrit. “Het ging snel”.

Reeds de week voordien was Peter enthousiast om zijn jaarlijks terugkerende rit op “Den Blote” te rijden. Normaal wordt de rit pas in augustus geredenmaar daar onze klimmers reeds in mei naar Italië vertrekken diende het programma aangepast te worden.

Peter was in alle geval in vorm. Hij had nog een paar vlugge kornuiten uitgenodigd en van in het begin van de rit werd er geflirt met snelheden rond de 30 km per uur. Niet iedereen was er blij mee.

Toen de rit iets heuvelachtiger werd lieten de klimmers hun duivels los. Er werd telkens gewacht op degenen die het op hun eigen tempo deden. Het sluitstuk van de meeste onze ritten “ de Rotse” werd bijna door iedereen goed verteerd. Langs de Schelde was er nog energie over om enkele demarrages te plaatsen.

Een zenuwachtig ritje ook door de vele deelnemers van de Etixx Classic op ons parcours.

 

Zaterdag 14 april 2018. Zaterdagrit. Verkorte versie "Dagrit Blinkersroute". 

Het was ons niet gelukt om de dagrit “Blinkersroute” te rijden door het slechte weer. Vandaag slaagden we er wel in om een verkorte versie van de rit te rijden. We waren met tien en we reden deze keer in één groep. Het verste punt van de rit was Ooike, gelegen in het mooi licht glooiend landschap tussen Oudenaarde en Nokere. “De Blinkersdroute” zelf kon er niet bij omdat we teveel kilometers zouden hebben voor een zaterdag. Na een pittig klimmetje op de Korte Ast was het tijd tijd voor een fotootje.

Conclusie: een mooi ritje, zeker voor herhaling vatbaar. Een gezellige stop op het vernieuwde terras van “Het Veer” waar er voor ieder van ons plaats was. Bij ons drankje was er deze keer “kaas en salami”.

 krkrkr

 

Woensdag 11 april 2018. Dagrit. "Kloosterzande".

Vertrokken in Waarschoot richting Kloosterzande. Stop aldaar in brasserie Tommy's. Het eten was top. Daarna non stop terug naar Waarschoot.

Mooie rit van 120 km. Quasi windstil weer, geen zon en af en toe na de middag wat gedruppel.

Na de rit trakteerde Marcel ons op zijn verjaardag in café De Kluis Waarschoot.

Zaterdag 07 april 2018. Zaterdagrit. “Gaan met die banaan “.

Het nieuwe motto. Bananen eten is blijkbaar enorm populair bij de deelnemers.  Swipe met de muis op en naast de foto om de fotograaf te zien.

Een aangenaam lenteweertje zorgde er voor dat 14 deelnemers een rit reden. Voor de één ging het al wat beter dan voor de ander. Daarom blijft het belangrijk dat ieder zich naar eigen kunnen blijft voorbereiden op het verder verloop van het nieuwe seizoen. We reden een ritje naar Herzele. Er werd besloten om de rit in twee groepen te rijden. Herzele doet onmiddellijk denken aan vals plat en hellingen.  We hebben het wel degelijk gevoeld. Toch kwam de tweede groep maar een goede tien minuten later toe op de stopplaats. Het terras was er wel te klein om al onze deelnemers een plaatsje te geven. Jean en de “tweeling” kwamen er ook nog bij na hun rit waardoor zij ook weer hun punten behaalden. iedereen tevreden.

Zaterdag 31 maart 2018. Zaterdagrit. Twee groepen.

Voor de laatste keer deze winterperiode werd gestart om 09.30 u. Vanaf volgende week vertrekken we om 09.00 u. Met 12 aan de start voor de zaterdag rit. Toch niet slecht. Omdat het pas het begin van het seizoen is en nog niet iedereen over een super conditie beschikt werd besloten om in twee groepen te rijden. Dit was mogelijk omdat meerdere leden over een GPS beschikken en de rit reeds eerder in de week naar hen werd doorgestuurd, zodanig dat ze de rit konden downloaden. We zouden dit moeten kunnen blijven doen in de toekomst.

Het was een mooi ritje met een vlakke start om te eindigen met iets meer hellinkjes. De mannen die heel de winter gereden hadden waren in hun sas en staken een tandje bij. De Italiaanse bergen komen stilaan dichterbij. Voor anderen die heel de nawinter gesukkeld hadden met verkoudheden en andere miserie was het een eerste test. Een test die mits “wat afzien” toch geslaagd was. Wij willen zeker “onze oude knarren” niet kwijt. (dit klinkt misschien niet respectvol maar toch hebben we enorm veel respect voor hen en voor wat ze reeds gepresteerd hebben). We mogen niet vergeten dat vriendschap belangrijker is dan snelheid.

Er werd voor de tweede maal gestopt in het Veer bij Anneke. Het viel weer goed mee en er was weer huufdvlakke. En onzen tweeling had de weg naar het Veer ook gevonden. Door technische problemen zijn zij genoodzaakt hun eigen rit te rijden maar zij blijven fietsen onder het motto: “Nie pleuje”.

Zaterdag 24 maart 2018. Zaterdagrit. Boze burgers op ons pad.

Eindelijk nog eens min of meer normaal fietsweer. 10 starters voor de rit. Onze tweede Marc was er na een lange afwezigheid en blessureleed weer bij. Ook Rudy was er opnieuw bij.

Er was een ritje gepland langs Moortsele en Scheldewindeke naar Balegem om dan via Dikkelvenne en Bottelare terug naar Zwijnaarde te rijden. Hier en daar een heuvelend parcours van 56 km.

Het was een mooi ritje en alles verliep goed tot in Moortsele toen er plots een bewoner van op zijn oprit de rechter kopman van de groep omver wou stampen door een duw met beide handen op zijn rechterarm. De persoon was danig gefrustreerd omdat wij volgens hem op het voetpad voor zijn deur gereden hadden en omdat hij er de week voordien omver gereden was.

Het voorval leidde tot een discussie met als gevolg dat we een mail zullen sturen naar het gemeentebestuur van Oosterzele met de vraag om er de situatie ter plaatse duidelijker te maken.

Eenmaal terug in Zwijnaarde zijn we voor de eerste keer in het heropend “Het Veer” gestopt. De uitbaatster is een kennis van een lid van ons. Het werd een positieve ervaring en bij ons biertje kregen we “lekkere huufdvlakke mee mosterd”. Lekker.

Zaterdag 17 maart 2018 om 09.30 u. Hier hadden we niet om gevraagd!!! (2)

Nu: besloten om de rit te annuleren

                                      bord

Vroeger: Zeker jonger. Misschien niet zo "wijs"?

Donderdag 15 maart 2018 om 10.00 u. Meetjeslandroute. "Regen"

Slechts 25 inschrijvingen voor deze rit. De slechte weersvoorspellingen waren hier zeker de oorzaak van. We hadden nog geluk dat het tot kort voor de middag droog bleef.Tijdens de stop in Fred's Café begon het te regenen en het bleef regenen voor de rest van de dag.  Fernand en Piet reden als enige van de zaterdagrijders.  Rudy die er verleden jaar bij was, was er dit jaar ook weer bij. Na de midddag kregen ze het gezelschap van Manu en Danny.  Fernand loodste het groepje als een professionele gangmaker door het strontweer terug naar de startplaats.

Hopelijk zijn is onze kledij tegen zaterdag droog. Volgend jaar hopelijk beter weer.

Zaterdag 10 maart 2018 om 09.30 u. Zaterdagrit. Zacht en droog en pech. 

Heel de week leek het alsof onze zaterdagrit een regenrit zou worden. Pas op vrijdag kwam het betere weerbericht dat het in de voormiddag zacht en droog zou blijven.Met elf aan de start voor onze eerste rit die kon gereden worden in het nieuwe seizoen. Eddy nam het initiatief en reed zijn ritje dat hij uitgetekend had tijdens de winterperiode. Beneden de brug van Zwijnaarde hoorden we plots een luide knal en een sissend geluid. De eerste pech van het nieuwe seizoen. Een ontplofte band. Gelukkig dicht bij een herstelplaats zodanig dat de band vlug kon vervangen worden. Iedereen klaar voor het vertrek. Plots een luide knal en een sissend geluid. De tweede ontplofte band. Bij nader inzicht bleek een kapotte buitenband de oorzaak van de twee ontplofte binnenbanden. In de herstelplaats was er voldoende vervangmateriaal aanwezig en de rit kon verder gereden worden. In de rit een klim naar het hoger gelegen Huise, de beklimming van de Korte Ast en als afsluiter De Rots. Iedereen bleek voldoende getraind om deze klimmetjes te doen zonder grote problemen. In de Pompe werd er gestopt en bijgetankt. We kregen er het gezelschap van onze "tandem". Zij hadden hun eigen rit gereden. Een mooi ritje van Eddy. Zeker voor herhaling vatbaar.

    

Zaterdag 03 maart 2018 om 09.30 u. Hier hadden wij niet om gevraagd!!!

De rit werd afgelast.

Ledenvergadering 16 februari 2018.

 

Wil je het jaargebeuren van 2017 nog eens bekijken?  Dit is mogelijk.

KLIK HIER

 

 

Over E.R.M.

logo van erm

Web: http://erm.be/

Wat is E.R.M.?

ERM werd opgericht op 1 januari 1976 en vierde in 2006 zijn 30ste verjaardag.
Wat aanvankelijk leek op een

Lees meer.

Contact Details

Naam: Koninklijke Wieler- en Toeristenclub Gentse Politie

Web: http://www.kwtcgentsepolitie.be/